Co Pismo Święte mówi oTrójcy Świętej
Zapraszamy również na stronę:

Odpuszczanie grzechów z Marka 2:5

Kto może odpuszczać grzechy?

Do napisania tego postu zainspirował nas wpis naszego czytelnika, który zadał pytanie:

Czy Pan Jezus, gdyby nie był Bogiem Wszechmocnym, mógłby przebaczać grzechy?

Chodzi o fragment z ewangelii Marka 2:5-11

Jezus, widząc ich wiarę, rzekł do paralityka: “Synu, odpuszczają ci się twoje grzechy”. A siedziało tam kilku uczonych w Piśmie, którzy myśleli w duszy:
“Czemu On tak mówi? On bluźni. Któż może odpuszczać grzechy, jeśli nie Bóg sam jeden?”
Jezus poznał zaraz w swym duchu, że tak myślą, i rzekł do nich: “Czemu nurtują te myśli w waszych sercach?
Cóż jest łatwiej: powiedzieć do paralityka: Odpuszczają ci się twoje grzechy, czy też powiedzieć: Wstań, weź swoje łoże i chodź?
Otóż, żebyście wiedzieli, iż Syn Człowieczy ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów — rzekł do paralityka: Mówię ci: Wstań, weź swoje łoże i idź do domu”.

Zanim przejdziemy do omówienia tego fragmentu, zwróćmy uwagę, że Jezus łączy tu grzech z chorobą.  Najwyraźniej jednak nie chodzi o to, że ten człowiek został porażony chorobą za grzechy, które w swoim życiu popełnił, chociaż taki pogląd był popularny w czasach Jezusa. Jezus pewnego razu wyjaśnił, że nie z powodu grzechu osiemnaście osób poniosło śmierć, gdy zawaliła się wieża przy sadzawce Siloe. (zob. Łuk. 13:4)

Chodzi więc najwyraźniej  o to, że choroby i śmierć są pokłosiem grzechu popełnionego przez naszego prarodzica Adama.

W liście do Rzymian 5:12 możemy przeczytać:

“Przeto jak przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech śmierć, tak i na wszystkich ludzi śmierć przyszła, bo wszyscy zgrzeszyli”

Prorok Najwyższego

Izraelici oczekiwali, przyjścia Mesjasza, który miał wybawić ich od skutków grzechu, co wynika z poniższych fragmentów:

Mateusza 1:21  “A urodzi syna i nadasz mu imię Jezus; albowiem On zbawi lud swój od grzechów jego.

Łukasza 1:76,77 “A ty, dziecię, prorokiem Najwyższego nazwane będziesz, bo poprzedzać będziesz Pana, aby przygotować drogi jego, aby dać ludowi jego poznanie zbawienia przez odpuszczenie grzechów ich.

Jezus jest, jak czytamy w ewangelii Łukasza “prorokiem Najwyższego”. Zwróć uwagę, że nie urodził się “Najwyższy”, ale Jego prorok (Syn Najwyższego, a nie Bóg Wszechmocny). Nie kto inny jak Bóg ustanowił właśnie Jezusa naszym Zbawicielem, Panem oraz Mesjaszem.

W Dziejach Apostolskie 2:36, oraz 5:31 Pismo jasno  o tym mówi, wypowiadając słowa zacytowane poniżej.

“Niech więc nikt w Izraelu nie ma żadnej wątpliwości, że Jezusa, którego wyście ukrzyżowali, Bóg uczynił Panem i Mesjaszem. ”

“Tego wywyższył Bóg prawicą swoją jako Wodza i Zbawiciela, aby dać Izraelowi możność upamiętania i odpuszczenia grzechów.”

Bóg nie stał się Mesjaszem, ale uczynił nim swojego Sługę Jezusa (zob. Sługa Jahwe), który przyszedł na świat jako Zbawiciel, aby wybawić nas od grzechów. Nie bez powodu również Jan nazywa Jezusa “Barankiem Bożym“, a nie “Bogiem Barankiem”. Dzięki ofierze tego pozaobrazowego Baranka uzyskujemy możliwość przebaczenia grzechów.

Jana 1:29 “Nazajutrz ujrzał Jezusa, idącego do niego, i rzekł: Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata.”

Jan nie uważał, że przyszedł na ziemię Bóg, ale Boży wybraniec, Mesjasz i wybawiciel z grzechów.

Sam Jezus także wskazuje  na swoją rolę wybawiciela z grzechów w zamierzeniu Bożym słowami z Mateusza 26:28 (BW) oraz w Marka 10:45 (BT) czytamy:

“Albowiem to jest krew moja nowego przymierza, która się za wielu wylewa na odpuszczenie grzechów.”

„Albowiem Syn Człowieczy nie przyszedł, aby mu służono, lecz aby służyć i oddać swe życie na okup za wielu.„

Jezus ofiarowując swoje „życie”,  zapłacił okup za ludzkość wziętą w niewolę grzechu i śmierci. Jest więc tym, dzięki któremu możemy grzechy mieć wybaczone.

Te informacje są ważne, aby zrozumieć w jaki sposób możemy dostąpić odpuszczenia grzechów, kto jest źródłem tego wybawienia, i przez kogo wybawienie od grzechów jest realizowane.

Czy Jezus może odpuszczać grzechy?

Pan Jezus jest bez wątpienia ustanowionym przez Boga wybawicielem, przez którego nastąpi wybawienie z grzechów.

Jezus jest tym, który złożył ofiarę ze swojego życia stając się pośrednikiem nowego przymierza na mocy przelanej krwi.

Wracając teraz do pytania czytelnika: “Czy Pan Jezus, gdyby nie był Bogiem Wszechmocnym, mógłby przebaczać grzechy”

Warto odpowiedzieć słowami Pana Jezusa z Marka 2:10

” … iż Syn Człowieczy ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów

Warto się zastanowić, czy Bóg Wszechmocny tłumaczyłby się, że na ziemi dostał władzę odpuszczania grzechów? Czy nie byłoby to oczywiste?

Sam Jezus nawet po zmartwychwstaniu mówi, że władza którą posiada została mu DANA. W Mateusza 28:18 czytamy jego słowa: “Dana mi jest wszelka moc na niebie i na ziemi”.  Dana? Czy Bogu Wszechmocnemu może ktoś dać władzę?

Nie, to Bóg daje władzę innym. Czy werset z  Dziejów Apostolskich 5:31 (BW) tego nie potwierdza?

“Tego wywyższył Bóg prawicą swoją jako Wodza i Zbawiciela, aby dać Izraelowi możność upamiętania się i odpuszczenia grzechów.

Bóg nie wywyższał by sam siebie, gdyż jak czytaliśmy jest Najwyższy.

Przeczytajmy jeszcze to samo wydarzenie, które analizujemy tym razem opisane przez Mateusza 9:6-8

Mateusza 9:6-8

“Lecz abyście wiedzieli, że Syn Człowieczy ma moc na ziemi odpuszczać grzechy – rzekł do sparaliżowanego: Wstań, weź łoże swoje i idź do domu swego! Wstał tedy i odszedł do domu swego. A gdy to ujrzały tłumy, przelękły się i uwielbiały Boga, który dał ludziom taką moc.”

Tłumy doskonale wiedziały, że moc jaką Jezus otrzymał i dzięki której uzdrawiał pochodziła od Boga. Również w tym fragmencie dostrzegamy jak Pan Jezus łączy odpuszczenie grzechów z uzdrowieniem sparaliżowanego.

Warto w tym miejscu przytoczyć komentarz Barcleya do tego fragmentu, wyjaśniający dlaczego Jezus wręcz musi odpuszczać grzechy przed uzdrowieniem (wytłuszczenia nasze):

“Postawa Jezusa względem tego człowieka może wydawać się dziwna. Rozpoczyna od stwierdzenia, że jego grzechy zostały przebaczone. Wypowiedź taka mogła mieć dwie przyczyny. W Palestynie wierzono powszechnie, że wszelkie choroby są wynikiem grzechu oraz że żadnej choroby nie można uleczyć, jeśli grzech nie zostanie przebaczony. „Nie ma śmierci bez grzechu, nie ma bólu bez przestępstwa”. „Chory nie może być uzdrowiony, dopóki jego grzechy nie są przebaczone”. Tak mówili nauczyciele narodu. Bezpośrednie powiązanie cierpienia z grzechem było bardzo rozpowszechnione wśród prawowiernych Żydów w czasach Jezusa. Z tego powodu, nie było cienia wątpliwości, że człowiek ten nigdy nie mógłby być uzdrowiony, jeśliby nie został przekonany o przebaczeniu grzechów. Być może człowiek ten był grzesznikiem przekonanym, iż jego choroba jest wynikiem grzechu. Tak mogło być istotnie. Bez pewności przebaczenia nie spodziewał się uzdrowienia.”

Żydzi jak czytamy w powyższym komentarzu łączyli grzech z chorobą, więc bez odpuszczenia grzechów, można by było zarzucić Jezusowi (co już czyniono), że nie uzdrawia mocą pochodzącą od Boga.

A jaki jest pogląd na odpuszczanie grzechów w wielu trynitarnych kościołach? W Średniowieczu można było odpuszczenie grzechów można było kupić za pieniądze. Przeczytaj i sprawdź kim był Johann Tetzl, który z upoważnienia księcia Albrechta Hohenzollerna sprzedawał odpusty, nawet za grzechy, które miały być dopiero popełnione).

To jak dziś wiele  kościołów podchodzi do tematu odpuszczania grzechów powoduje potrzebę osobistej refleksji i zastanowienia się: Co dla mnie oznacza informacja o tym, że Panu Jezusowi dano moc odpuszczania grzechów?

Co ciekawe, nawet gdybyśmy rozumieli wypowiedź Pana Jezusa o odpuszczaniu grzechów tak jak rozumieją trynitarze, to też nie byłby to dowód świadczący o istnieniu Trójcy. Tekst nie tyczy się przecież TRZECH osób i relacji między nimi.

3 Responses to Odpuszczanie grzechów z Marka 2:5

  • Jak zwykle wyważone argumenty zasługujące na uznanie.

    • Jest takie miejsce, na ktore nie wskaze nam zadna z trynitarianskich konkordancji, zaden przypis, a ktore moglo juz w starozytnosci odpowiedziec na zarzut, ze Jezus, odpuszczajac grzechy, robil sie rownym Bogu. No i na to, ze apostolowie wraz z ich nastepcami maja moc odpuszczania grzechow, przez co wcale sie ani Jezusowi, ani Bogu, rownymi nie czynia. To miejsce jest u Mojzesza i mowi o Aniele Przymierza, ktory ma przyjsc.
      O tym Aniele Przymierza mowil tez Dawid w Ps 1110, ze jest jego Panem (zauwaz, ze nie PANEM, nie ADONAJ, lecz Adoni, czyli Pan moj, jest w hebrajskim tescie). Jak to, powiesz, Jezus ma nie byc Bogiem-Synem, rownym Bogu-Ojcu, lecz tylko Aniolem Przymierza? – Pierworodny sposrod wszystkich Synow Bozych (Rdz 6, por. paralelle w Jobie, Jakubie i etiopskim Henochu), moze byc nazywany aniolem. Tak Septuaginta oddaje Benej Elohim, czyli Synowie Boga, jako Aniolowie. Stad i Wulgata i Biblie polskie ta mode przejely. Aniolowie byli tez zwani Bogami, wiec zadna to niespodzianka, ze i Jezus, Syn Boga, jest nazywany Bogiem. Starohebrajski odroznial tu Ha_Elohim (BOG) od Elohim (Bog) i El (bog, mocarz, wladca).

    • W imieniu współautorów: strony i bloga antytrynitarzy, serdecznie dziękuję za słowa pochwały i doceniania naszej pracy. Bylibyśmy niezwykle wdzięczni naszemu Panu, gdyby dzięki naszej pracy udało się zachęcić choć parę osób do czytania , wnikliwego analizowania i wprowadzania w czyn Słowa Bożego! Pozdrawiam i wielu błogosławieństw życzę.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

Najchętniej czytane:
Wybierz interesujący cię werset
Subskrybuj
Bądź na bieżąco
Nowe artykuły