Bóg Jezusa

W dyskusji o nauce o Trójcy warto przeanalizować teksty, w których Jezus nazywa Ojca swoim Bogiem.

Jana 20:17 – „Rzekł do niej Jezus: Nie zatrzymuj Mnie, jeszcze bowiem nie wstąpiłem do Ojca. Natomiast udaj się do moich braci powiedz im: Wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego oraz do Boga mego i Boga waszego.”

Objawienie 3:12 – „Zwycięzcę uczynię filarem w świątyni Boga mojego i już nie wyjdzie na zewnątrz. I na nim imię Boga mojego napiszę i imię miasta Boga mojego, Nowego Jeruzalem, co z nieba zstępuje od mego Boga, i moje nowe imię.”

Nie można przy tym sprowadzić tych słów wyłącznie do ziemskiego okresu życia Jezusa. W Jana 20:17 Jezus wypowiada je już po swoim zmartwychwstaniu. Jeszcze mocniejszym argumentem jest Objawienie 3:12, gdzie uwielbiony Jezus, znajdujący się już w niebie, kilkakrotnie mówi o „swoim Bogu”.

Pokazuje to, że określenie Ojca jako Boga Jezusa nie było jedynie chwilowym elementem jego ziemskiej misji. Taką relację Biblia przedstawia również po jego wywyższeniu. Dlatego pytanie brzmi: jak Ojciec i Syn mają być sobie równi, skoro Ojciec jest Bogiem Jezusa, natomiast nigdzie nie czytamy, aby Jezus był „Bogiem Ojca”?

Zastanawia również to, że w Jana Jezus robi takie porównanie: „Wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego oraz do Boga mego i Boga waszego”.

Jezus zestawia obok siebie określenia „Bóg mój” i „Bóg wasz”.  Bóg jest Bogiem Jezusa, jak również Ojcem i Bogiem naśladowców Jezusa.

Głową Jezusa jest Bóg

Jeżeli Jezus mówi o Ojcu jako o „swoim Bogu”, pojawia się naturalne pytanie: czy Biblia przedstawia Boga jako stojącego ponad Chrystusem?

W 1 Koryntian 11:3 (BT) Paweł napisał:

„Chciałbym, żebyście wiedzieli, że głową każdego mężczyzny jest Chrystus, mężczyzna zaś jest głową kobiety, a głową Chrystusa – Bóg.”

To bardzo istotne stwierdzenie. Paweł pisze te słowa już po zmartwychwstaniu i wywyższeniu Jezusa. Nadal jednak mówi, że głową Chrystusa jest Bóg. Pokazuje więc relację zwierzchnictwa także po zakończeniu ziemskiej służby Jezusa.

Podobny obraz znajdujemy w Mateusza 28:18 (BW):

„Dana mi jest wszelka moc na niebie i na ziemi.”

Jezus nie mówi, że władza ta przysługuje mu sama z siebie, lecz że została mu dana. Skoro ją otrzymał, musiał istnieć Ten, który mu jej udzielił.

Jeszcze wyraźniej przedstawia to Filipian 2:9–11 (BW):

„Dlatego też Bóg wielce go wywyższył i obdarzył go imieniem, które jest ponad wszelkie imię, aby na imię Jezusa zginało się wszelkie kolano na niebie i na ziemi, i pod ziemią, i aby wszelki język wyznawał, że Jezus Chrystus jest Panem, ku chwale Boga Ojca.”

To Bóg wywyższa Jezusa, nadaje mu wyjątkową pozycję i obdarza go imieniem. Jezus jest więc przedstawiony jako Ten, który otrzymuje władzę i wywyższenie od Boga.

Warto zwrócić uwagę na jeszcze jedną asymetrię. Biblia wielokrotnie mówi o Bogu Jezusa, o tym, że Bóg jest głową Chrystusa i że Bóg wywyższa Syna. Nie znajdujemy natomiast tekstu odwrotnego, w którym Ojciec nazywałby Jezusa „swoim Bogiem” albo w którym Jezus byłby nazwany „głową Boga”.

Ta konsekwentna różnica w sposobie przedstawiania Ojca i Syna stanowi istotny argument w dyskusji o Ich wzajemnej równości.

Bóg Najwyższy

Na koniec warto zwrócić uwagę na określenie „Bóg Najwyższy”. Sam ten tytuł rodzi pytanie: czy ktoś może być równy Temu, który jest nazwany Najwyższym?

W Rodzaju 14:20 (BT) czytamy:

„Niech będzie błogosławiony Bóg Najwyższy, który w twe ręce wydał twoich wrogów!”

Jezus natomiast nie jest przedstawiony jako Bóg Najwyższy, lecz jako Syn Boga Najwyższego. W Łukasza 8:28 (BW) czytamy:

„A gdy ujrzał Jezusa, z krzykiem padł przed nim i donośnym głosem zawołał: Cóż ja mam z tobą, Jezusie, Synu Boga Najwyższego?”

To rozróżnienie jest znaczące. Jeden jest Bogiem Najwyższym, a Jezus jest nazwany Jego Synem.

Warto zestawić to ze słowami Jakuba 2:19 (BW):

„Ty wierzysz, że Bóg jest jeden? Dobrze czynisz; demony również wierzą i drżą.”

Nie oznacza to oczywiście, że sam ten werset rozstrzyga całą dyskusję o naturze Boga, ale dobrze współgra z obrazem widocznym w wielu innych tekstach: jeden Bóg stoi ponad Chrystusem, a Jezus pozostaje Jego Synem, Sługą i Pomazańcem.

Podobny obraz znajdujemy również w wielu innych miejscach, między innymi: Izajasza 42:1–7; 49:5–6; Mateusza 12:15–21; Jana 12:49–50; 13:16; Mateusza 27:46; Rzymian 15:6; 2 Koryntian 1:3; Efezjan 1:3,17 oraz Objawienia 3:2.

Dlatego warto postawić pytanie: czy przy tak konsekwentnym przedstawianiu Ojca jako Boga Jezusa, Jego zwierzchnika i Tego, który daje Synowi władzę, można mówić o pełnej równości Ojca i Syna co do pozycji i władzy?

Pokrewne argumenty, w tym dotyczące podporządkowania Chrystusa Ojcu w 1 Koryntian 15:24–28, omawiamy szerzej w artykule „Jezus podporządkowany Ojcu”.

Artykuł uaktualniono 27.08.2026 r.