Co Pismo Święte mówi oTrójcy Świętej

Omawiane wersety
Najchętniej czytane:

Trójca czy zasada „przedstawicielstwa” ?

W liście do Hebrajczyków 1:10-11 (BW) czytamy:

„Oraz: Tyś, Panie, na początku ugruntował ziemię, I niebiosa są dziełem rąk twoich;  One przeminą, ale Ty zostajesz; I wszystkie jako szata zestarzeją się, „

O czym mówi ten fragment Pisma? Ogólnie zgodnie z kontekstem podkreśla on wyższość Pana Jezusa nad aniołami. Dlaczego jednak cytaty ze Starego Testamentu (tyczące Boga Jahwe) w wersetach 10-11, zostały odniesione w tym fragmencie do Pana Jezusa? Czyż nie dowodzi to istnienia Trójcy Świętej, argumentują trynitarze?
Odpowiadamy, że nie.
Po pierwsze tekst ten dotyczy DWÓCH a nie TRZECH osób, czego wymagałoby definicyjne potwierdzenie dogmatu trynitaryzmu!
Po drugie, Jeżeli przyjmiemy argumentację trynitarną musieliby zacząć wierzyć w potępione przez nich samych nauki: modalizm czy sabelianizm. Te nauki mówiące, że Jahwe to Jezus zostały uznane przez trynitarne chrześcijaństwo jako wielkie herezje, które wymuszają ekskomunikę z wspólnoty kościoła osób je głoszących!

Dlatego bardzo dziwi to, że nie mając innych argumentów trynitaryzm chwyta się argumentacji sebeliańskiej, nie zważając na to, że głoszą herezję potępiona przez swój kościół.
Dlaczego zatem, czasami teksty biblijne ze Starego Testamentu, tyczące Boga Jahwe zostają odniesione (tak jak w Hebrajczyków 1:10-12) w Nowym Testamencie do Pana Jezusa?
Czyż nie jest to argument na „równość” Pana Jezusa z Bogiem Ojcem?
Trzeba na wstępie wyjaśnić, że w świadomości i kulturze Hebrajczyków zawsze żywa i istotna była zasada „przedstawicielstwa” nazywana SZALIAH.

Tak opisano ją w encyklopedii żydowskie religii:

„Przedstawiciel danej osoby jest uważany za tą osobę (Ned.72B, Kidd.41b). Dlatego też każde działanie wykonane przez prawidłowo ustanowionego przedstawiciela jest uznawane tak samo jakby wykonywał je mocodawca…”

Oczywiście, nie oznacza to faktu jakoby przedstawiciel był tożsamy ze swym mocodawcą, lecz że działając w jego imieniu i z jego upoważnienia, może mówić lub czynić coś jakby czynił to mocodawca.

Widać taki sposób opisywania w wielu opisach biblijnych jak dla przykładu w Wyjścia 7:14-20 (BW)

„Dlatego tak mówi Pan: Po tym poznasz, żem Ja Pan: Oto Ja uderzę laską, którą mam w ręku, wody Nilu, a zamienią się w krew,
 I wyginą ryby w Nilu, i Nil zacznie cuchnąć, Egipcjanie zaś nie będą mogli pić wody z Nilu.
 Potem rzekł Pan do Mojżesza: Powiedz Aaronowi: Weź laskę swoją i wyciągnij rękę swoją nad wody Egiptu, nad jego rzeki, nad jego kanały i zalewy, i nad wszystkie jego zbiorniki wód, a zamienią się w krew, tak że krew będzie w całej ziemi egipskiej, a nawet w naczyniach drewnianych i kamiennych.

Porównując wersety 17 z 19 zauważymy, że gdybyśmy posługiwali się logiką i argumentacją trynitaryzmu, to można by było twierdzić, że Aaron stał się Bogiem, bo to on ostatecznie uderzył laską wody Nilu.

W liście do Hebrajczyków 1:1,2 czytamy wg Biblii Warszawskiej:

„Wielokrotnie i wieloma sposobami przemawiał Bóg dawnymi czasy do ojców przez proroków; Ostatnio, u kresu tych dni, przemówił do nas przez Syna, którego ustanowił dziedzicem wszechrzeczy, przez którego także wszechświat stworzył.”

Wytłuszczenia zwracają uwagę na porównanie: jak Bóg przemawiał dawniej przez proroków, a jak przemówił przez Syna. Jak widzimy, przemawia sam Bóg ale jego słowa wypowiadają prorocy lub Jezus.

Nie oznacza to oczywiście, że ci prorocy są równi Jahwe. Podobnie jest z  prorokiem Jezusem „ustanowionym dziedzicem„! Jezus zgodnie, ze słowami z księgi Powtórzonego Prawa 18:18 (BW) był zapowiadany jako prorok a nie jako Bóg!

Wzbudzę im proroka spośród ich braci, takiego jak ty. Włożę moje słowa w jego usta i będzie mówił do nich wszystko, co mu rozkażę.”

O kim jest tutaj mowa? Kto stał się prorokiem jak Mojżesz? W czyje usta Bóg miał włożyć SWOJE słowa? Odpowiedź znajdujemy w Dziejach Apostolskich 7:37 (BT)

„Ten właśnie Mojżesz powiedział do potomków Izraela: Proroka jak ja wzbudzi wam Bóg spośród braci waszych.”

Tym, który wkłada w usta Pana Jezusa swoje słowa, i rozkazuje Mu co ma mówić jest Bóg!

Czy to jednak oznaczało, że Jezus stał się Bogiem lub którąś Jego osobą? Czy to mógł być dowód na to, że jest równy co do mocy i odwieczności z Bogiem Ojcem?
Omawiane tu myśli mają też związek z przywilejem otrzymywanym przez Boga aby Go reprezentować w pewnych aktach TEOFANII opisanych w Piśmie Świętym. Zobacz nasz komentarz na blogu w tym temacie: Czym jest teofania.

Trzeba w omawianym temacie koniecznie  zwrócić uwagę na kontekst, który mówi „o wyższości Syna Bożego nad aniołami„. Ten fragment nie mówi natomiast nic o tym, że Jezus wchodzi w „skład” tajemniczej Trójcy.

Pan Jezus jest bez wątpienia potężniejszy i otoczony większą chwałą niż aniołowie (nawet Ci, którzy mieli przywilej reprezentowania Boga w ramach zasady „SZALIAH” czy też aktach teofanii) – jest to główna myśl pierwszego rozdziału listu do Hebrajczyków!

Pan Jezus nie tylko wielokrotnie korzystał z faktu, że Bóg Ojciec dał Mu (niejako „stałe”) „PEŁNOMOCNICTWO” na reprezentowanie Go i działanie w Jego imieniu.
Jest też obdarzony jako jedyny tytułem Bożego DZIEDZICA oraz JEDNO-RODZONEGO Syna Bożego! (Hebrajczyków 1:2)

Biblia proroczo mówi o Nim jako o Słudze Jahwe o czym czytamy w Izajasza 42:1 czytamy:

” Oto mój Sługa, którego podtrzymuję. Wybrany mój, w którym mam upodobanie. Sprawiłem, że Duch mój na Nim spoczął; On przyniesie narodom Prawo. „

Nie dziwi nas więc fakt, że działania, które podejmował Pan Jezus z upoważnienia swego Boga i Ojca można opisać jako działania Boga Jahwe. Nie dziwi nas też to, że Pan Jezus reprezentuje swego Boga i Ojca.

List do Hebrajczyków pisany był do osób doskonale znających i rozumiejących zasadę „Przedstawicielstwa” czyli  SZALIAH. Chrześcijańscy Żydzi doskonale rozumieli dlaczego opisy ze Starego Testamentu działań Boga Jahwe (w których mógł uczestniczyć Pan Jezus w ramach zasady „SZALIAH”) zostały w Nowym Testamencie odniesione do niego. Co ciekawe nie ma śladu jakoby ten fragment popchnął tych Judeo-chrześcijan (z pierwszego wieku naszej ery) na ścieżki doktryn: Jedności Bóstwa czy też Trójcy Świętej. Stało się to dopiero wieki po apostołach i pierwszych chrześcijanach!

Druga ważna myśl przecząca argumentom trynitarnym wynika z faktu, udowadniania przez autora listu do Hebrajczyków wyższości Syna Bożego nad aniołami.

 

Zakładając, że Pan Jezus jest równym co do mocy i rangi częścią Trójcy i Bogiem to jaki byłby sens tłumaczenia i argumentowania tego, że Bóg, druga osoba Trójcy jest chwalebniejszy od aniołów?

Byłby to fakt oczywisty dla wszystkich wierzących w Jezusa jako drugą osobę rzekomej Trójcy. Skoro jednak taka argumentacja pojawiła się jednak w Biblii, to jest to dowód na to, że Pana Jezusa wielu traktowało jako niższego od aniołów, i taką wyższość trzeba było uzasadniać.

Co  ważne o Trójcy nikt wtedy nawet nie myślał.

Osoby, które czułyby pewien niedosyt związany z omówieniem Hebrajczyków 1:10-12 w kontekście nauki o Jedności Bóstwa zapraszamy do materiałów na ten temat zawartych na naszej stronie oraz do innych komentarzy związanych z tym tematem poruszonych na blogu antytrynitarzy. Dla przykładu:

Mamy nadzieję, że powyższy komentarz spełnił życzenia naszych czytelników związanych z dokończeniem omawiania myśli z 1 rozdziału listu do Hebrajczyków. Zachęcamy do podsyłania nam sugestii  lub też konkretnych pytań. W miarę swej wiedzy, sił i umiejętności, obiecujemy: indywidualne odpowiedzi i tworzenie kolejnych wskazanych tematycznie komentarzy na blogu antytrynitarzy.

1 komentarz: Hebrajczyków 1:1-12 jako argument za Trójcą?

  • Brawo za żelazną logikę i argument, że skoro zdaniem trynitarzy – pierwsi chrześcijanie wierzyli w Trójcę Świętą oraz w to, że Pan Jezus jest rzekomo „Bogiem równym Bogu Ojcu” to cała argumentacja biblijna z pierwszego rozdziału listu do Hebrajczyków byłaby bez sensu. Bo jakże trzeba by było przekonywać pierwszych chrześcijan, że „Bóg równy Bogu Ojcu” jest naprawdę „wyższy od aniołów”!??? Przy założeniach trynitaryzmu to przecież oczywisty pewnik, który rozumie nawet dziecko. Wyraźnie coś tu nie gra w konfrontacji biblijnej argumentacji i logiki w porównaniu z atanazjańskim wyznaniem wiary czyli argumentacją trynitarzy. Nie da się tego ukryć!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Zapraszamy na stronę:
Nowe posty