Co Pismo Święte mówi oTrójcy Świętej
Prenumeruj nowe posty

Omawiane wersety
Najchętniej czytane:

Jezus jako pierworodny wszelkiego stworzenia

W liście do Kolosan 1:15

„On jest obrazem Boga niewidzialnego, pierworodnym wszelkiego stworzenia

Atanazjańskie wyznanie wiary nie tylko wymusza wiarę w Trój-jedynego  Boga, ale zmusza do uznania rzekomej  „współodwieczność  trzech osób”  wchodzących w skład Trójcy Świętej. Trynitarianie  desperacko powtarzają swoją  „mantrę” w stosunku do Pana Jezusa – „ zrodzony a nie  stworzony” –  jakby to coś zmieniało w kwestii współodwieczności  Pana Jezusa.
Oczywiście  rozumiemy, że słowo „ zrodzony” podkreśla niejako automatycznie pewne istotne prawdy związane z Panem Jezusem, choćby  Jego Boskie pochodzenie i jedyne w swym rodzaju relacje jakie łączą Go ze swym Bogiem i Ojcem. Pisaliśmy  już o tym np. w komentarzu :  „Jednorodzony a współwieczny – Jana 3:16 ”.

 

Czy jednak można zgodzić się z trynitarzami, że mówienie o Panu Jezusie jako o „pierworodnym i najpotężniejszym stworzeniu Bożym” odbiera Boską  chwałę i szacunek należny Synowi Bożemu?  Omawiany powyżej werset wskazuje, że tak nie jest!

Omawiany tekst z Kolosan ma w treści kilka antytrynitarnych argumentów:

 

  1. Biblia używa w stosunku do Pana Jezusa określenia „pierworodny wszelkiego stworzenia” ( zobacz też Objawienie 3:14 )
  2. W 18 wersecie Pismo mówi, że „On jest początkiem”
  3. Tekst uwypukla, że Pan Jezus jest dla nas „obrazem”, czyli odbiciem a nie oryginałem Boga. Wniosek z tego wydaje się być oczywisty obraz, przybliżający nam kogoś, nie może być zarazem  TYM  KIMŚ!  Tak jak ta sama osoba nie może być względem siebie: swym ojcem i synem w jednej osobie!

Czy nazwiemy fakt powołania do życia  Jezusa zrodzeniem, czy stworzeniem oczywiste jest to, że atanazjańskie wyznanie wiary jest sprzeczne z Biblią, bo musiał być taki czas gdy Bóg Ojciec (nie mający początku) powołał do życia swego Syna (który ma początek poprzez zrodzenie). To właśnie ten akt „zrodzenia” czy „stworzenia” był początkiem odrębnego bytu Syna Bożego. Ojciec i Syn nie są więc „WSPÓŁODWIECZNI”!

Jako „pierworodny wszelkiego stworzenia”, rozumiemy, że Pan Jezus jest  jedynym, którego Bóg Ojciec powołał do życia sam osobiście. Wszystkie inne istoty rozumne Bóg Ojciec powoływał do istnienia już poprzez NIEGO – czyli poprzez swego SYNA , co jasno wynika to z Kolosan 1: 16,17 (BWP)

” Gdyż w Nim zostało stworzone wszystko: i to, co w niebie, i to, co na ziemi; i to, co widzialne, i to, co niewidzialne; i Trony, i Panowania, i Zwierzchności, i Władze. Bóg stworzył wszystko przez Niego i dla Niego.  Kol 1:17   On zaś sam istniał, nim cokolwiek zaistniało, i wszystko w Nim ma swoje istnienie.”

 

Tak więc zarówno słowo „zrodzony” jak i „pierworodny wszelkiego stworzenia” podkreśla niezwykłą rolę  jaką pełni Pan Jezus, oraz niezwykłą więź jaka łączy Go z Bogiem Ojcem!

Ojciec i Syn

Biblijny przykład: więzi Ojca z „jednorodzonym synem” – jest dla nas ludzi zapewne zrozumiałym przekazem odzwierciedlającym więzi  między Bogiem Ojcem a Synem Bożym (w przeciwieństwie do filozoficznego, tajemniczego i niezrozumiałego, niezgodnego z Biblią – dogmatu o Trójcy Świętej). Czy Ojciec może być RÓWNY Synowi? Byłby to niezrozumiały dla ludzi przekaz. Użycie zwrotów Ojciec i Syn zwraca uwagę na różnicę zarówno w „czasie” jak również „randze” (Ojciec jest starszy od Syna, ma większe doświadczenie i jemu należy się posłuszeństwo Syna a nigdy odwrotnie).

 

Trynitarianie  oczywiście próbują tłumaczyć tekst z Kolosan 1:15  jakoby słowo „pierworodny” oznaczało „pierwszego rangą”, „ najwybitniejszego”  w porównaniu ze stworzeniem. Czy taka próba rozwodnienia biblijnej treści może wybronić atanazjańskie wyznanie wiary od zarzutu sprzeczności z naukami Pisma Świętego? Pomyślmy:

 

  1. Dlaczego Biblia takiego podkreślenia rangi miałaby używać JEDYNIE do Pana Jezusa? Dlaczego Bóg Ojciec ani Duch Święty nigdzie w Biblii nie zostali nazwani „PIERWORODNYMI  WSZELKIEGO STWORZENIA”? Przecież  „wszystkie trzy osoby-mają być RÓWNE co do mocy i rangi”!
  2. Biblia zgodnie z ogólnie przyjętym znaczeniem słowa „pierworodny” używa tego słowa do wykazania: kogoś najstarszego w danej rodzinie lub należącego do  jakiejś grupy np. „pierworodny Izraela”. Przeanalizuj z Biblią w ręku wszystkie wcześniejsze (niż Kolosan 1:15) występowanie i znaczenie słowa „pierworodny” i sam wyciągnij wnioski.

Podsumowując, podkreślmy: nie chcemy spierać się o słowa: „ zrodzony czy stworzony”. Jeden i drugi zwrot odniesiony do Pana Jezusa  wykazuje w sposób jasny i oczywisty, że dogmat o „współodwieczności  osób w Trójcy Świętej” jest sprzeczny z naukami Pisma Świętego. Jezus ma bowiem początek i jest zrodzonej natury, w przeciwieństwie do Boga, który nie jest zrodzony i który nigdy początku nie miał.

Jeżeli możesz, to udostępnij link do naszej strony na Facebooku lub Twitterze

    22 komentarze: Pierworodny wszelkiego stworzenia – Kolosan 1:15

    • Zibi ma racje.
      Jezus jest pierworodnym nowego stworzenia,Jezusowi zostal poddany nowy przyszly swiat,Hbr 2:5 a nie stary,stary swiat,ktory Bog stworzyl poddal Bog pierwszemu Adamowi Rodz 1:28.
      Aby dostapic zbawienia my takze musimy zostac na nowo stworzeni w Chrystusie i musimy sie stac nowym czlowiekiem.Caly NT dotyczy nowego nie starego,kto oglada sie za siebie i tkwi w terazniejszosci nie moze tego zrozumiec.
      Stary czlowiek musi umrzec we chrzcie Gal 2:19,Rz.6:11, Kol 3:3,Kol 3:9Ef 4:22,Ef 2:1. a musi narodzic sie nowy czlowiel,obywatel nieba,ktory jest na nowo stworzony.2 kor 5:17, Rz 6:4,Rz 8:2,10,Gal 6:15,Ef4:23,24,Kol 3:10, Ef:2:10,Fil 3:20.
      Tylko bedac nowym stworzeniem w Chrystusie mozna wejsc do krolestwa,stary czlowkek jest umarly,jest w Adamie i jesli nie zostanie stworzony na nowo w Chrystusie,nie moze byc zbawiony.
      Wszystko stare przeminelo i nie wolno do tego wracac,kto przyklada reke do pluga i oglada sie za siebie nie nadaje sie do krolestwa,znamy te slowa Jezusa.

    • Witam

      Niestety nie jest prawda zdanie,ze Jezus jest jedynym,ktorego Bog Ojcjec powolal do istnienia osobiscie,takze Adama syna bozego Pan Bog powolal do zycia osobiscie.
      Adama Bog stworzyl /Rodz 1:27,2:8,5:1,2,/aJezusa zrodzil o czy biblia jasno mowi.
      „Synem moim jestes jam cie dzis zrodzil”, werset ten jasno mowi ze Bog Jesusa zrodzil i dlatego tez nazwany jest jednorodzonym a nie jednostworzonym.
      Co do tego,ze trojca nie istnieje to prawda albowiem jak mowi biblia jeden jest Bog ojciec i jeden Pan- Jezus Chrystur,syn Bozy.
      Zrodzic a stworzyc to jest zasadnicza roznica,polecam moj artykul na ten temat , ”
      nauki biblijne,blog”
      Pozdrawiam

      • Witam

        Warto zastanowić się do kogo Bóg mówi słowa z Rodzaju 1:26 (BT) gdzie czytamy :

        „A wreszcie rzekł Bóg: Uczyńmy człowieka na Nasz obraz, podobnego Nam. Niech panuje nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym, nad bydłem, nad ziemią i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi!„

        Porównajmy te słowa, z tym o czym pisał Paweł w liście do Kolosan 1:16 (BW)

        „Ponieważ w nim zostało stworzone wszystko, co jest na niebie i na ziemi, rzeczy widzialne i niewidzialne, czy to trony, czy panowania, czy nadziemskie władze, czy zwierzchności; wszystko przez niego i dla niego zostało stworzone. ”

        Czy ten werset nie mówi nam, że wszystko zostało stworzone POPRZEZ Jezusa a więc również Adam. W 1 liście do Koryntian 8:6 (BT) czytamy:

        „dla nas istnieje tylko jeden Bóg Ojciec, od którego wszystko pochodzi i dla którego my istniejemy, oraz jeden Pan Jezus Chrystus, przez którego wszystko się stało i dzięki któremu także my jesteśmy. ”
        Jak widzimy Bóg jest przyczyną wszystkiego a Jezus wykonawcą Jego woli.
        Pan Jezus jest JEDYNYM, którego Bóg Ojciec powołał do życia sam osobiście bo był pierworodnym dzieł Bożych. Wszystkie inne istoty rozumne Bóg Ojciec powoływał do istnienia już poprzez NIEGO – swego SYNA (jasno wynika to z Kolosan 1: 16 który cytuję powyżej.

        Jeżeli chodzi o różnicę stworzony a zrodzony to oba te zwroty świadczą, że musiał nastąpić początek życia (w przeciwieństwie do Boga, który początku nie ma).
        W Objawieniu 3:14 o Jezusie powiedziano:

        „Aniołowi Kościoła w Laodycei napisz: To mówi Amen, Świadek wierny i prawdomówny, Początek stworzenia Bożego: ”
        Jezus jest „początkiem stworzenia” a więc został stworzony jako pierwszy z pośród innych istot duchowych (aniołów). jak Pani widzi Jezus o sobie powiedział że jest początkiem stworzenia Bożego.
        W liście do Kolosan 1:15 czytamy o Jezusie również w zestawieniu ze słowem stworzenie
        „On jest obrazem Boga niewidzialnego, pierworodnym wszelkiego stworzenia
        Trynitarianie powtarzają jak „mantrę” „ zrodzony a nie stworzony” – ale to nic nie zmienia w kwestii BRAKU współodwieczności Pana Jezusa względem Boga Ojca.
        Czy zrodzony, czy stworzony to nie zmienia faktu początku istnienia w przeciwieństwie do Boga, który nie został ani zrodzony ani stworzony
        .

        • Stwórca słowa uczyńmy wypowiada do aniołów których stworzył pierwszego dnia. O początku Jezusa pisze Łukasza 1:35, to wtedy stał się Synem Boga.
          Kolosan 1:15,16 pisze o Nowym stworzeniu w Jezusie a nie o starym. Jezus jest pierworodnym Nowego Stworzenia nie starego – w biblii wyraźnie pisze że pierwszym człowiekiem był Adam a nie Jezus. Jezus nigdy nie był inaczej nazywany jak tylko człowiek, nawet w niebie – 1 Tym 2;5, Dz.Ap. 17:31.
          Jeśli porównamy Rodzaju i prolog Jana widzimy wyraźnie że Stwórca stwarza wszystko swoim literalnym , wypowiedzianym słowem, którego ucieleśnieniem(urzeczywistnieniem) jest Jezus – werset 14. W biblii wielokrotnie pisze że Stwórca stwarzał wszystko samodzielnie, np. Izaj 44:24, Hebr 11:3

      • Pod kątem definicyjnym równej odwieczności Boskich osób rzekomej Trójcy nie ma co się spierać o słowa „zrodzony” , „stworzony” bo i jeden zwrot i drugi zakłada czas „przed” zrodzeniem (stworzeniem) gdzie „jednorodzony Syn Boży – Logos, Jezus – nie istniał jako odrębna osoba(istota). Co do Adama to w świetle Rodzaju 1;26 czy Kolosan 1;15-18 nie zgodziłbym się z wnioskiem „dwuzinka” jakoby Pan Jezus w bycie „przed ludzkim” nie uczestniczył w tych aktach stwórczych Boga Ojca ( takich jak choćby powołanie do życia Adama). Co oczywiście w niczym nie umniejsza faktu, że przekaz biblijny z omawianego w komentarzu „kawałka Biblii” wyraźnie przeczy atanazjańskiemu wyznaniu wiary!!!

        • Jezus jest człowiekiem, a czy udokumentowano chociaż jeden przypadek preegzystencji? Czy o jego preegzystencji wspomniano w jego rodowodzie? Przecież Łukasz wyraźnie pisze kiedy Jezus stał się Synem Boga, kiedy się urodził czyli jak każdy inny człowiek.
          To znaczy też że wczesniej nie był Synem Boga bo zwyczajnie nie istniał.
          Jezus obala dogmat o trójcy bo zaprzecza że jest Bogiem np. Marka 10:18

      • Witam, aby wyrobić sobie szersze biblijne spojrzenie na poruszone w komentarzu tematy warto przeczytać choćby poniższe materiały umieszczone na blogu :

        http://blog.antytrynitarianie.pl/jednorodzony-a-wspolwieczny/

        http://blog.antytrynitarianie.pl/jezus-ma-poczatek/

        Wnioski każdy wyciągnie sam 🙂

      • A co z milionami istot duchowych których nazywa Synami na początku księgi Hioba. Moim zdaniem zostali stworzeni pierwszego dnia kiedy stworzono niebo.
        Kolosan 1:15, 16 mówi o nowym stworzeniu w Jezusie nie o starym.

        • W opisie stworzenia „pierwszego dnia” nie czytamy o stworzeniu istot duchowych więc musiało to nastąpić wcześniej. W Rodzaju 1:26 najwyraźniej Bóg mówi do będących już z nim stworzonych istot anielskich.
          Kolosan można rozumieć tak jak Pan lub tak jak my rozumiemy. Nie można jednoznacznie tego rozstrzygnąć.

          • Pisze o stworzeniu nieba i ziemi bez bawienia się w detale. Przypuszczam że istoty niebiańskie utworzono właśnie wtedy.
            Wcześniej ich nie stworzono bo jeszcze nic nie było, nie byłoby ich gdzie umieścić, poza tym Wyj.20:11 mówi że wszystko stworzono w sześć dni. Z tych sześciu dni tylko pierwszy pasuje na stworzenie istot niebiańskich.
            Kolosan 1:16 PW-P
            (16) gdyż w Nim zostało stworzone wszystko: i to, co w niebie, i to, co na ziemi; i to, co widzialne, i to, co niewi-dzialne; i Trony, i Panowania, i Zwierzchności, i Władze. Bóg stworzył wszystko przez Niego i dla Niego.

            Czy to o czym tu pisze ma odpowiednik ze stwarzania z Rodzaju? Nie, bo to nowe stworzenie w Jezusie i budowanie tronu niebiańskiego..
            Poza tym w biblii wielokrotnie pisze ze Stwórca stwarzał wszystko SAM, wersetów jest mnóstwo, również w NT (np. Hebr 11:3),
            Inna sprawa że Jezus został Synem Boga dopiero kiedy się narodził – Łuk 1:35, 1 P 1:20.
            Zatem tworzenie w Kolosan to tworzenie Rządu Niebiańskiego przez zmartwychwstałego Jezusa w niebie.
            Jeszcze jedno Kol 1:16 pisze ze to stworzono dla Jezusa..Co stworzono dla niego? Gdzie i kiedy ma królować? Na pewno Ziemie Stwórca nie stwarzał dla Jezusa tylko dla mieszkanie dla ludzi. Jezus ma być królem gdzie indziej. O tym pisze w Kolosan.

            • Opieranie się na „przypuszczeniach” nie ma sensu, gdyż ważne są fakty i to co mówi a nie to co nie mówi Pismo. Pewne jest, że aniołowie nie potrzebują Ziemi do życia, więc nie ma sensu łączenie ich stworzenia z Ziemią. Pisząc „Wcześniej ich nie stworzono bo jeszcze nic nie było, nie byłoby ich gdzie umieścić,” sugeruje Pan że aniołowie żyją na Ziemi czy gdzieś w kosmosie? Pismo Święte zwraca uwagę, że materia została stworzona, ale „Niebo” jako miejsce przebywania Boga istniało podobnie jak sam Bóg zawsze. W tym innym niż materialnym wymiarze mógł Bóg stworzyć aniołów. Biblii mówi że na początku stworzył Bóg niebo i ziemię, a dopiero potem sześć dni przygotowywał Ziemię jako mieszkanie dla ludzie a nie aniołów. Jeżeli nie znajdujemy wzmianki w Piśmie Świętym o tym, że aniołowie zostali stworzeni w tych 6 dniach to takie twierdzenie jest sprzeczne z tym o czym czytamy w 1 Koryntian 4:6 „… abyście na nas się nauczyli nie rozumieć więcej ponad to, co napisano …” Aniołowie w Piśmie Świętym są przedstawieni bardzo często w obecności Boga, który istniał przed stworzeniem wszechświata.

              Co do listu do Kolosan to pozostawiamy ocenie czytelników jak rozumieć słowa z Kolosan 1:15
              „Ponieważ w nim zostało stworzone wszystko, co jest na niebie i na ziemi, rzeczy widzialne i niewidzialne, czy to trony, czy panowania, czy nadziemskie władze, czy zwierzchności; wszystko przez niego i d1a niego zostało stworzone.” (BW)

              • Stworzenie aniołów łączę nie z Ziemią tylko z niebem.
                To istoty niebiańskie a nie ziemskie. Skoro stwarzanie trwało sześć dni więc wg. opisu tylko podczas stworzenia nieba mogły zostać stworzone.
                Rodz 1:1 pisze o stworzeniu nieba więc jednak zostało stworzone miejsce o tej nazwie. Stwórca nie ma początku, ale reszta stworzeń ma dlatego nazwani sa Jego synami (Hioba 1)
                To że nie ma wzmianki o stworzeniu aniołów nie dowodzi że istnieli wcześniej. Brak wzmianki o stworzeniu wielu istot np. dżdżownic, czy komarów.
                Biblia nie musi być aż tak dokładna, wystarczy ogólny opis, przecież mamy rozum.
                Nie ma ani jednej wzmianki opisującej aniołów istniejących przed stworzeniem świata.

                Co do Kol 1:15, to wg. wersetu rządy itp stworzono wewnątrz (w nim) Jezusa i dla Jezusa.
                Wg. ST Ziemia została stworzona nie dla Jezusa tylko na mieszkanie dla rodzaju ludzkiego.
                Rozbieżność ewidentna wskazuje że chodzi o dwa różne stwarzania. Poza tym trudno znaleźć w opisie stwarzania w Rodzaju, analogie do stwarzania opisanego w Kolosan.
                Podobnie stare i nowe stworzenie to dwie różne rzeczy.

                • Proszę na poparcie głoszonych teorii podawać wersety, żeby Biblia się sama tłumaczyła. Proszę zwrócić uwagę, że to co Pan napisał to tylko Pana przypuszczenia.

                  Napisał Pan „To że nie ma wzmianki o stworzeniu aniołów nie dowodzi że istnieli wcześniej. Brak wzmianki o stworzeniu wielu istot np. dżdżownic, czy komarów.”

                  W taki sam sposób można właśnie udowadniać że dżdżownice stworzono w niebie „bo nie ma napisane że nie stworzono ich w niebie”.

                  Co mówi Pismo i logika? Pismo mówi o trzech niebiosach (niebo nad nami z chmurami, niebo jako kosmos z gwiazdami oraz niebo zamieszkiwania Boga. Paweł został porwany w wizii do trzeciego nieba i może oznaczać to niebo zamieszkałe przez istoty duchowe.

                  2Ko 12:2 Znam człowieka w Chrystusie, który przed laty czternastu – czy w ciele, nie wiem, czy poza ciałem, też nie wiem, Bóg to wie – został porwany aż do trzeciego nieba.

                  Biblia mówi poza tym, że Bóg mieszka w niebie. Nie myśli Pan że Bóg to niebo gdzie mieszka wiecznie sobie stworzył?

                  2Kn_6:39 Ty racz wysłuchać z niebios, z miejsca, gdzie mieszkasz, ich modlitwy i ich błagania i uznać ich prawo, i odpuścić twemu ludowi to, czym zgrzeszyli przeciwko tobie.

                  Nie wydaje się logiczny wniosek, że Bóg mieszka w chmurach czy w rozgwieżdżonym niebie, które stworzył ale raczej jakimś innym wymiarze, który jest poza zrozumieniem człowieka.

                  Co do dni stwarzania to Pismo Święte w 1 wersecie mówi:

                  „Rdz 1:1 Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię.” gdzie niebo rozumie się przez wszechświat a Ziemię przez naszą planetę. Biblia nie podaje ile czasu zajęło stworzenie nieba (wszechświata) oraz Ziemi (naszej planety). Dopiero po stworzeniu Nieba i Ziemi Biblia mówi o 6 dniach.

                  Sześć dni stwarzania zwraca uwagę na przygotowanie Ziemi do zamieszkania na niej ludzi. Pierwszy dzień zatem to nie stworzenie nieba i Ziemi jak Pan sugeruj. Proszę przeczytać kolejne wersety3-5

                  Rdz 1:3 Wtedy Bóg rzekł: „Niechaj się stanie światłość!” I stała się światłość.
                  Rdz 1:4 Bóg widząc, że światłość jest dobra, oddzielił ją od ciemności.
                  Rdz 1:5 I nazwał Bóg światłość dniem, a ciemność nazwał nocą. I tak upłynął wieczór i poranek — dzień pierwszy.

                  Pierwszy dzień to oddzielenie światłości od ciemności. Natomiast pierwszy werset mówiący, że coś wydarzyło się „na początku” nie tyczy się 6 dni przygotowywania Ziemi, gdyż w 2 wersecie czytamy:

                  „Rdz 1:2 Ziemia zaś była bezładem i pustkowiem: ciemność była nad powierzchnią bezmiaru wód, a Duch Boży unosił się nad wodami.”

                  Jak widać po stworzeniu nieba i naszej planety Ziemia była bezładem i pustkowiem. Dopiero 3 werset mówi o pierwszym dniu stwarzania i porządkowaniu tego „bezładu”.
                  Z uwagi na to, że te rozważania nic nie wnoszą do tematy „Trójcy” wątek uważam za zamknięty.

                  • Pana wpis też nic nie wnosi, ale tylko mój wpis Pan skasował, troszkę to nieelegancko.

                    Pisze Pan”..Dopiero po stworzeniu Nieba i Ziemi Biblia mówi o 6 dniach”
                    To bzdura. Sześć dni trwało CAŁE STWARZANIE.
                    Wyjścia 20:11..

                    • Witam

                      Nie zamieszczamy wpisów, które powielają treści już publikowane w innych wpisach.

                      Co do Pana stwierdzenia: „To bzdura. Sześć dni trwało CAŁE STWARZANIE. Wyjścia 20:11..”

                      Proszę dokładnie zapoznać się z Księgą Wyjścia:
                      „Bo w sześciu dniach uczynił Jahwe niebo, ziemię, morze oraz wszystko, co jest w nich, w siódmym zaś dniu odpoczął. Dlatego pobłogosławił Jahwe dzień szabatu i uznał go za święty. „
                      Fragment ten nie mówi o niebie jako wszechświecie ale tylko o niebie jako nieboskłonie co jasno wynika z opisu z Księgi Rodzaju.

                      Proszę zapoznać się z poniższymi wersetami i zastanowić się o jakie niebo tu chodzi:

                      Rdz 1:6 A potem Bóg rzekł: „Niechaj powstanie sklepienie w środku wód i niechaj ono oddzieli jedne wody od drugich!”
                      Rdz 1:7 Uczyniwszy to sklepienie, Bóg oddzielił wody pod sklepieniem od wód ponad sklepieniem; a gdy tak się stało,
                      Rdz 1:8 Bóg nazwał to sklepienie niebem. I tak upłynął wieczór, a po nim poranek — dzień drugi.

                      Jak widać nie chodzi tu o niebo jako „kosmos”. Jeżeli zatem w pierwszym i drugim wersetem z 1 rozdziału Rodzaju chodziło by o pierwszy dzień stwarzania (jak Pan sugeruje) to dlaczego o stworzeniu „nieba” czytamy dopiero w drugim dniu stwarzania? Najwyraźniej w wersecie Rodzaju 1:1 chodzi o kosmos a w wersecie Rodzaju 1:8 o niebo jako sklepienie.
                      Reasumując 6 dni stwarzania dotyczą przygotowania Ziemi do zamieszkania przez ludzi a nie stworzenia „Kosmosu” jako nieba rozumianego przez wszechświat.

                      „Dni” tyczą się Ziemi a nie kosmosu gdyż zgodnie ze słowami z Rodzaju 1:5 „I nazwał Bóg światłość dniem, a ciemność nazwał nocą. I tak upłynął wieczór i poranek — dzień pierwszy.” od tego momentu możemy mówić o „dniach” jako o wieczorze i poranku.

                      W pierwszym dniu stwarzania Bóg stworzył światłość dzięki czemu można liczyć dni (wieczór i poranek). W wersecie 1 i 2 z Rodzaju nie czytamy, że w pierwszym dniu stwarzania stworzył Bóg Niebo i Ziemię ale „na początku” stworzył niebo i Ziemię co wskazuje na „inne” niebo niż stworzone w drugim dniu. Trzeba również pamiętać o tym, że u Boga jeden dzień jest jak tysiąc lat, więc mówienie, ze „wszechświat był stworzony w 6 dni ziemskich jest infantylne.

                    • Pisze Pan że u Boga dzień jest jak tysiąc lat. To symboliczne określenie faktu ze dla Stwórcy czas nie ma żadnego znaczenia, ze jest ponad nim.
                      Natomiast jeśli Biblia mówi nam że wszystko stworzono w sześć dni, to ta informacja skierowana jest do nas i dlatego użyto jednostek czasu zrozumiałych dla każdego.
                      Zgodnie z innym wersetem mówiącym że całe Pismo jest natchnione…
                      Zatem jeśli pisze że Stwórca stworzył wszystko w sześć dni to nie ma żadnego ale..

                    • Gdzie jest napisane, że Bóg WSZYSTKO stworzył w 6 dni? Przyjmując taki pogląd trzeba uznać, że i aniołów wówczas Bóg stworzył co jest absurdalne. Takie „dodatki słowne” prowadzą często do herezji.
                      Proszę zauważyć co napisano w Rodzaju 1:1 Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię.”. Niebo rozumie większość czytelników jako wszechświat a Ziemię przez naszą planetę. Biblia nie podaje ile czasu zajęło stworzenie wszechświata czy Ziemi. Dopiero po stworzeniu Nieba i Ziemi Biblia mówi o wspomnianych 6 dniach.

                      Pierwszy dzień zatem to nie stworzenie nieba i Ziemi gdyż w kolejnych wersetach czytamy 3-5

                      „Wtedy Bóg rzekł: „Niechaj się stanie światłość!” I stała się światłość.
                      Bóg widząc, że światłość jest dobra, oddzielił ją od ciemności.
                      I nazwał Bóg światłość dniem, a ciemność nazwał nocą. I tak upłynął wieczór i poranek — dzień pierwszy.

                      Pierwszy dzień to oddzielenie światłości od ciemności. W Rodzaju 1:6-8 czytamy:
                      Potem rzekł Bóg: Niech powstanie sklepienie pośród wód i niech oddzieli wody od wód! Uczynił więc Bóg sklepienie, i oddzielił wody pod sklepieniem od wód nad sklepieniem; i tak się stało.
                      I nazwał Bóg sklepienie niebem. I nastał wieczór, i nastał poranek – dzień drugi.”

                      Nic nie poradzę na to, że nie zauważa Pan różnicy „nieba” z pierwszego wersetu, a nieba z 8 wersetu. W wersecie 8 czytamy, że Bóg w DRUGIM dniu stwarzania utworzył niebo, a więc niebo z 1 wersetu nie jest niebem z 8 wersetu. Poza tym zakładając Pana logikę niebo powstało w 1 dniu stwarzania a w wersecie 8 czytamy że w DRUGIM.

    • Dla trynitarzy tekst z Kolosan o Jezusie jako „pierworodnym wszelkiego stworzenia” jest bardzo niewygodny i próbują go „rozwodnić” sugerując „niuanse, języka greckiego – jakoby osłabiające wydzwięk tych słów”. Słowo pierworodny miałoby oznaczać pierwszego rangą. Jednak na pewnej stronie czytałem ciekawą argumentację wykazującą bezsensowność takich działań trynitarzy. Pozwólcie, że zacytuję:

      „Nawet jeżeli Jezusowi przypisać miano pierworodnego tylko ze względu na rangę to i tak jest pierworodnym wobec inny z jakiejś grupy osób czy rzeczy. Z Biblii nic nie wynika żeby można było zinterpretować „prototokos” jakoś inaczej, i tak bez wątpienia rozumieli to słowo jej natchnieni pisarze, którzy nie musieli się domyślać i zastanawiać o co w tym chodzi. To byli zwykli ludzie „prości” i taką księgą jest Biblia , spisana dla prostego ludu, aby każdy mógł ją ławto zrozumieć przynajmniej w takich oczywistych sprawach, jak kto to jet pierworodny w jakieś rodzinie, i że z konieczności się musiał urodzić. Jak Jezus będąc Synem Bożym, jak sama nazwa wskazuje nie mógł się narodzić? Dlatego wymyśla się historie że zrodzony ale jakby niezrodzony, jedyny Syn ale jedynak bez poczęcia itd. To nie tyle że nielogiczne,ale wogóle niemożliwe po prostu. Gdyby Jezus był Bogiem odwiecznym wówczas nie było by takich określeń w PŚ jak: Syn, pierowordny Syn, czy jednorodzony Syn Boga. Bóg nigdy tak nie został określony.
      Owszem niektóre słowniki mimo że podają poprawnie zawsze w pierwszym podstawowym znaczeniu dla „prototokos” pierworodny, to usiłują je wobec Chrystusa zwłaszcza w w Kol 1:15 zastosować już w jakimś innym i daleko posuniętym przenośnym znaczeniu, że niby jest Stwórcą wszystkich rzeczy, więc poza stworzeniem. Jak się wierzy w Trójcę, to można nawet i to zrumieć, ale z Biblią niezwiele ma to niestety wspólnego. Dlaczego tak twierdzimy, zapoznajcie się z cenionymi przez biblistów informacjami ze znanych słowników i źródeł wiedzy biblijnej – oto one:

      1.Strong’s Greek Dictionary
      Nr. 4416
      proÒtoÃtokos pro-tot-ok’-os
      od proÒtoÃs – protos 4413 pierwszy i alternatywnie od tikto – 5088; pierwo-rodny (zwykle rzeczownik, dosłownie lub w przenośni):–pierworodny(-pierwszy urodzony).

      2.FRIBERG, ANALYTICAL GREEK LEXICON

      23722 πρωτότοκος, ον pierworodny, istniejący przed; (1) dosłownie, najstarszy syn z rodziny (Łuk 2.7; He 11.28); (2) przenośnie; (a) jedynak ὁ π. Użyty w stosunku do Jezusa, z racji wyjątkowej pozycji wobec swego niebiańskiego Ojca (He 1.6); jako istniejący przed wszelkim stworzeniem (Ko 1.15); jako pierwszy wzbudzony z martwych (Ko 1.18); jako głowa duchowej społeczności (Ro 8.29); (b) w l. mnogiej οἱ πρωτότοκοι, odkupiciel ludzkości uhonorowanej przez Boga (He 12.23)

      3.BARCLAY NEWMAN, GREEK-ENGLISH DICTIONARY
      5262 πρωτότοκος , ον pierwo-rodny, pierwszy; pierwo-rodny Syn (o Chrystusie) π. πάσης κτίσεως istniej przed wszelkim stworzeniem lub najznamienistszy wobec wszelkiego stworzenia (Kol 1.15)

      4.LOUW – NIDA, GREEK ENGLISH LEXICON OF THE NEW TESTAMENT

      5565 πρωτότοκος ον

      (a) pierworodny 10.43

      (b) istniejący przed 13.79

      (c) wyższy rangą 87.47

      10.43 πρωτότοκος, ον: odnosi się do bycia pierworodnym dzieckiem (normalnie w kontekście ludzkim , ale też w odniesieniu do zwierząt domowych) – ‚pierworodny.’ ἔτεκεν τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον ona wzięła swego pierworodnego syna’ Lk 2.7. n w społeczeństwie żydowskim syn pierworodny posiadał prestiż i poważania. Pierworodny syn np. , dziedziczył podwójny dział przed innymi swoimi braćmi.

      Użycie πρωτότοκος ‚pierworodny’ nie implikuje w Grece że inne dzieci również musiały się narodzić z tej samej kobiety, chociaż w innych językach do jedynaka zazwyczaj nie stosuje określenia ‘pierworodny’ chyba że są kolejne dzieci. O takiej osobie będzie się mówiło jako o ‘jedynym dziecku’. Jest też często konieczne zastosować odpowiedni kwalifikator dla „pierworodnych”, aby zaznaczyć wyraźnie, że jest to ‘syn pierworodny”, a nie „córka pierworodna’.

      Figuratywne znaczenie πρωτότοκος w „pierworodnym wszelkiego stworzenia” jako mesjański tytuł πρωτότοκος πάσης κτίσεως (Kol 1,1 może być interpretowane jako istniejący ‘przed całym stworzeniem ‘(por. 13,79) lub ‘najważnieszy wobec wszelkiego stworzenia „(zob. 87,47).

      5.BAUER – DANKER, GREEK ENGLISH LEXICON OF THE NEW TESTAMNET (BDAG)

      6400 πρωτότοκος

      1. πρωτότοκος, ον (πρῶτος, τόκος; Sb 6647 [5 BC; s. WMichaelis in 2a: p. 314f]; Kaibel 460, 4; 730, 3; PLips 28, 16; PGM 36, 312; Anth. 8, 34; 9, 213; LXX; TestReub, JosAs; SibOr 3, 627 Philo, Cher. 54 al.; Jos., Ant. 4, 71; Just., Tat., Mel., Iren.) ‘pierworodny następca tronu’.

      dosł.. w odniesieniu do kolejności urodzenia jako pieroworodny ὁ υἱὸς ὁ πρ. (PLips loc. cit. υἱὸν γνήσιον καὶ πρωτότοκον; Rdz 25:25 al. LXX; JosAs 1:11; Σὴθ τρίτος, οὐ π. ἐστίν Did., Gen 147, 7) Mt 1:25 v.l.; Lk 2:7 (JFrey, La signification du terme πρ. d’après une inscription juive: Biblica 2, 1930, 373-90; CIJ II 1510, 6; Boffo, Iscrizioni 156-65; New Docs 163); cp. B 13:5 (Rdz 48:18). τὰ πρ. Pierworodny=wszyscy pierworodni (τὰ πρ. Ex 22:28 ; Num 18:15 al.; Just., D. 84, 1; 111, 3) Hb 11:28 (cp. Ex 11:5). τὰ πρ. τῶν προβάτων pierworodne ze stada 1 Cl 4:1 (Rdz 4:4). Szczególnym statusem cieszył się pierworodny syn spadkobierca w Izraelu πρ. [prototoks] w odniesieniu do takiego syna który odgrywał dominującą rolę

      2. odnosi się do mającego specjalny statut związanego z pierworodnym, pierworodny

      a. w związku z Chrystusem, jako pieroworodny rodziny ludzkiej która jest błogosławiona I wywyższona przez Boga, πρωτότοκος ἐν πολλοῖς ἀδελφοῖς Rzym 8:29. Także zwyczajnie πρωτότοκος Hb 1:6; cp. Obj 2:8 v.l. To wyrażenie znakomicie nadaje się do opisu Jezusa stawiającego się przed Bogiem, aby znaleźć nową wspólnota wierzących, jest również stosowana w niektórych przypadkach, ale siła elementu-τοκος wydaje się na pierwszy rzut oka być niepewna, więc trudno się wypowiedzieć się na temat stanu końcowego takiego znaczenia , ale zobacz komentarz w końcówce punktu (cp. the originally polytheistic Naassene psalm in Hippol., Ref. 5, 10, 1 and also Ex 4:22; Ps. 88:28) (ὁ) πρ. (ἐκ) τῶν νεκρῶν Col 1:18; Rv 1:5. πρ. πάσης κτίσεως Col 1:15 (cp. Orig., C. Cels. 6, 17, 38; Theoph. Ant. 2, 22 [p. 154, 18]; s. JGewiess, Christus u. d. Heil nach d. Kol.: diss. Breslau ’32; ECerny, Firstborn of Every Creature [Col 1:15]: diss. Baltimore ’38; Romualdus, Studia Cath. 18, ’42, 155-71; WMichaelis, D. Beitrag d. LXX zur Bedeutungsgeschichte von πρ.: ADebrunner Festschr. ’54, 313-20, ZST 23, ’54, 137-57; AArgyle, ET 66, ’54, 61f, cp. 124f, 318f; NKehl, D. Christushymnus im Kol., ’67, 82-98).

      b. do zwykłych ludzi
      α. Do Bożego ludu (JosAs 21:3 Ἰωσὴφ … ἐστὶν ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ ὁ πρ.) do zgromadzenia pierworodnych (s. Ex 4:22) w niebie ἐκκλησία πρωτοτόκων Heb 12:23. Niektórzy interpretują tę frazę w odniesieniu do aniołów. Aby zapoznać się z różnymi interpretacjami zob. OMichel, comm. ad loc.

      β. Do notorycznych dysydentów πρωτότοκος τοῦ Σατανᾶ Pol 7:1 (NDahl, D. Erstgeborene Satans u. d. Vater des Teufels: EHaenchen Festschr., ’64, 70-84). Specif. of Marcion acc. to a saying of Polycarp, EpilMosq 3 (cp. Iren. 3, 3, 4 [Harv. II 14, 2]); s. also the corresp. Hebr. expr. in HZucker, Studien z. jüd. Selbstverwaltg. im Altert. ’36, 135.—DELG s.v. τίκτω B. M-M. EDNT. TW. Spicq. Sv.

      6.LIDDEL – SCOTT, GREEK LEXICON (ABRIDGED)

      37742 πρωτοτόκος, πρωτότοκος

      πρωτο-τόκος, Dor. πρα¯το-, ον, (τίκτω) urodziła jej pierwo-rodnego, Il., Theocr.

      II. proparox. πρωτότοκος, ον, pass. Pierwo-rodny, Anth., N.T.

      7.LUST-EYNIKIEL-HAUSPIE, A GREEK-ENGLISH LEXICON OF THE SEPTUAGINT (LEH)

      7770 πρωτότοκος
      πρωτότοκος,-ος,-ον+ – A 75-42-4-7-5-133
      Gn 4,4; 10,15; 22,21; 25,13.25

      pierworodny(osób.) Rdz 10,15 (w hebr. Głównie oddane przez בכר); id. (w odniesieniu do Izraela w sensie bliskiej relacji z Panem ) Wj 4,22; id. (zwierząt.) Rdz 4,4; najwyższy rangą, wódz (izraelski król) Ps 88(89),28; τὰ πρωτότοκα pierworodny (zarówno osoba jak zwierzę) Lb 18,15

      *1 Krn 8,38 πρωτότοκος αὐτοῦ jego pierworodny -בְּכֹרוֹ for MT בֹּכְרוּ Bocheru, see also 9,44; *1 Krn 26,6 τοῦ πρωτοτόκου (Ρωσαι) jego pierworodny (Rosai) transl. of הממשׁלים?

      Zob. πρωτογενής, πρωτόγονος

      Cf. DOGNIEZ 1992, 213; FREY 1930, 385-390; HARL 1986a, 57.210; LE BOULLUEC 1989, 155.231; MICHAELIS 1954b, 313-320; SPICQ 1978a, 771-773; WALTERS 1973, 52-53.126; ïNIDNTT; TWNT

      8.KITTEL-BROMILEY, THEOLOGICAL DICTIONARY OF THE NEW TESTAMENT (ABRIDGED

      1. proÒtoÃtokos, “pierworodny” jest rzadki w użyciu poza biblijnym aż do czasu LXX [Septuaginty] i zamiast niego stosowany proÒtoÃgonos, który także może oznaczać “pierwszy rangą.” W wielu nie-bilijnych występowaniach użyty w stosunku do zwierząt.

      2.a. proÒtoÃtokos występuje ok 130 razy w LXX, z czego 74 w Pięcioksiągu i 29 razy w 1 Kronik. Odniesione do zwierząt, do ludzi i razem obydwu (Wj. 11:5), do ludzi wraz z huioÃs, lub bez huioÃs ale z właściwym imieniem (cf. Rdz. 25:25; 10:15; 22:21).

      9.BALZ-SCHNEIDER, EXEGETICAL DICTIONARY OF THE NEW TESTAMENT (EDNT)
      πρωτότοκος, 2 prœtotokos pierworodny*

      1. Występuje 8 razy w NT
      2. Chrystus i Chrześcijanie jako πρωτότοκος – pierworodny — a) Lk 2:7 — b) Kol 1:15 — c) Kol 1:18 — d) Rz 8:29 — e) Ap 1:5 — f) Heb 1:6 — g) Heb 12:23 — h)

      — J.-B. FREY, „La signification du terme πρωτότοκος d’après une inscription juive,” Bib 11 (1930) 373-90. — J. GNILKA, Col (HTKNT, 1980) 51-87. — A. HOCKEL, Christus der Erstgeborene (1965) (on Col 1:15). — W. MICHAELIS, TDNT VI, 871-82. — J. MILGROM, IDBSup 337f.

      1. The adj. πρωτότοκος occurs 8 times in the NT. Only Luke 2:7 uses it adjectivally (of Jesus: „she gave birth to her firstborn son”). Otherwise it is always subst. (of Christ in Rom 8:29; Col 1:15, 18; Heb 1:6; Rev 1:5; of others in 28 [τὰ πρωτότοκα, „the firstborn” of the Israelites] and 12:23 [ἐκκλησία πρωτοτόκων, referring to Christians]).

      2. A Jewish tomb inscription from Tell el-Yehudieh (Leontopolis) of ca. 5 B.C. is considered the oldest documentation of πρωτότοκος used of human beings in the pass. sense: „In the labors of the birth of my firstborn child fate led me to the end of my life” (Preisigke, Sammelbuch 6647, 6). The other rare occurrences speak mainly of animals and come from the 4th cent. A.D. Πρωτότοκος has thus a general meaning related to the extrabiblical term πρωτόγονος

      Πρωτότοκος occurs about 130 times in the LXX, usually rendering b®½ôr (b®½œr), „firstborn” (cf. M. Tsevat, TDOT II, 121-27). In the OT the religious reference to „first production” predominates. For fruits the LXX uses πρωτογέν(ν)ημα. God has special rights of ownership over every firstborn; it should be sanctified to the Lord (Exod 22:28f.; 34:19; Num 18:15ff.; Deut 15:19ff.). In such cases the emphasis is on both προ- and -τοκος, though it can be weighted toward προ-. In Exod 4:22, e.g., υἱὸς πρωτότοκός μου Ἰσραήλ expresses the unique relationship between Israel and Yahweh. It is this sense that the OT knows God as Israel’s „Father” (e.g., Jer 31:9). Ps 88:28 LXX speaks similarly of the (messianic) king: It is not the relationship between the king as πρωτότοκος and the „kings of the earth” that stands in the foreground, but rather his relationship with God, whose elect and beloved the king is. This accent manifests itself even more sharply in Pss. Sol. 13:9; 18:4; 2 Esdr 6:58 in the equation of firstborn, only begotten, chosen one, and beloved.

      3.a) In the NT πρωτότοκος appears first in Luke 2:7. The paronomastic use of τίκτω makes it clear that a natural birth is spoken of. The newborn is called πρωτότοκος, thus emphasizing -τοκος. The prefix, however, also appears to be emphasized. As the firstborn Jesus was dedicated to God in a special way (Exod 13:12; 34:19; cf. Luke 2:23 with Exod 13:12 and the motif of spiritual umbrage in Luke 1:35). In relation to the angel’s promise (Luke 1:32f.) and the Bethlehem motif (2:1-5) πρωτότοκος becomes a reference to the child as the firstborn of the line of David. Hence in 2:7 πρωτότοκος identifies Jesus as the firstborn dedicated to God and characterized as the messianic heir.

      b) Col 1:15 probably distributes emphasis similarly. Gen. πάσης κτίσεως is dependent on πρωτότοκος and makes it clear that the firstborn stands in a relationship to creation as its mediator. Hence this is not a matter of a purely temporal priority of the preexistent Christ, but rather of a superiority in essence. This unique position also seems to be at issue in v. 17a, suggesting an emphasis on προ-. Is there also a specific relationship to God? Since Col 1:15-18a(-20) must be considered an older Christ-hymn, one perhaps cannot refer to the phrase „beloved Son” in v. 13b, even though the author of the Epistle does thus refer to the Father-Son relationship. One must also consider whether the hymn did not originally have a title similar to v. 13b. In any case, Christ, as the mediator of creation, is not a part of creation himself, but stands rather in a unique relationship to God, the „invisible.” Hence in 1:15 one should not overlook the accentuation of the second part of πρωτότοκος.

      c) Πρωτότοκος in v. 18a must be viewed differently. Here it is first asserted that Christ is „the beginning” of a new series (cf. 1 Cor 15:20, 23; Acts 3:15; 5:31). As such he is the „firstborn from the dead” (cf. Acts 26:23). Νεκροί refers to all those who because of the sin of Adam are subject to death. The resurrection overcomes death once and for all. Though this also implies temporal priority, it probably refers first to the resurrection of Christ as the basis for the general resurrection.

      d) The phrase „firstborn among many brethren” (Rom 8:29) occurs in Paul’s portrayal of the line of development determined by God along which the path of salvation for Christians proceeds, specifically in regard to their coming to be conformed to „the image of his Son.” Paul is thinking of the perfected fellowship with Christ that is based on his resurrection, commences with the general resurrection at the last judgment, and issues in being conformed (cf. 1 John 3:2) to the image of the exalted and transfigured Christ. In this eschatological υἱοθεσία (cf. Rom 8:23) Christ is the πρωτότοκος of his brethren. Despite this conformity to the Son’s image, Christ as God’s „Son” remains above the other brethren in majesty and rank. He is God’s „proto-image,” as it were, according to which Christians’ new and final form of existence is modelled. In Rom 8:29 this relationship of πρωτότοκος to God is maintained, though the προ- is strongly emphasized.

      e) Rev 1:5 thinks of the resurrection in calling Christ „the firstborn of the dead.” The following phrase, „ruler of kings on earth,” alludes to Ps 88:28b LXX, and the introductory phrase, „faithful witness,” to Ps 88:38 LXX. Ps 88:28a LXX also contains the title πρωτότοκος in the utterance of David: „You are my Father, my God.” It is certain that Rev 1:5 is asserting a unique position of precedence for the resurrected Christ. Yet, like Rom 8:29, πρωτότοκος is also connected to „his Father,” and the resonance of this connection is heard in v. 6. Hence here, too, the emphasis of -τοκος is not completely suspended, particularly since the dependence on Psalm 88 cannot be overlooked.

      f) Heb 1:6 is the only text about Christ as πρωτότοκος that does not offer additional exposition or interpretation. Christ is solemnly proclaimed as the Son with an allusion to Ps 2:7. Since by the procreation of the Son (v. 5) is probably meant the resurrection (cf. Acts 13:33), the bringing of the firstborn into the world likely does not refer to the incarnation, but rather to the parousia. His filial rights as Son guarantee to Christ the rights of primogeniture promised to him as a member of the line of David (2 Sam 7:14) and (v. 6b) the angels’ adoration (cf. Deut 32:43 LXX; Ps 96:7 LXX). Here the Son’s unique relationship to God is esp. emphasized.

      g) In summary we can see that even where the first part of the compound πρωτότοκος is emphasized, the Son motif more or less always resonates as well, and thus the unique relationship between the πρωτότοκος and God is maintained. It does not, to be sure, ever lead, as in Judaism of the time, to a complete identification of πρωτότοκος with μονογενής. But the motif of the Son is probably determinative for πρωτότοκος (which is taken from the LXX) to the extent it is applied to Christ. Thus the relationship Christ as πρωτότοκος has to God is established differently than in the OT (LXX): In the OT it is established through προ-, in the NT (except in Luke 2:7) it is established through -τοκος. Προ- takes the Son as the point of departure, who as -τοκος stands close to God. In the OT προ- takes God as the point of departure, so that a -τοκος could arise in the first place. One should not overlook this fundamental difference.

      h) Heb 12:23 speaks in a liturgical manner of „the assembly of the firstborn enrolled in heaven.” It does not appear likely that these „firstborn” are angels, since angels were mentioned already in 12:22. Enrollment in heaven applies otherwise only to human beings who are destined for eternal life (Exod 32:32; Dan 12:1). These „firstborn” cannot be the OT people of God or the witnesses of faith in Hebrews 11, since the author considers the NT conception of salvation to be incomparably superior to that of the OT. Besides this, the author is addressing the NT community and is portraying their access to God. All the members of the „firstborn” are already in heaven. The addressees „come” to this as well (προσέρχομαι, v. 22). Hence πρωτότοκος cannot refer to the congregation addressed by the Epistle. Accordingly, a comprehensive vision of the eschatological heavenly liturgy appears to be portrayed, and „the assembly of the firstborn” refers to all those who through the blood of the mediator of the new covenant have already attained access to God. The Epistle’s addressees are to participate in the heavenly festal gathering with this assembly.

      10.MOULTON-MILLIGAN, VOCABULARY OF THE GREEK NEW TESTAMENT (VGNT)

      3689 πρωτότοκος [pg 557]

      πρωτότοκος – “pierworodny.”

      As additional proof that this word is to be taken out of the list of purely “Biblical” words, Deissmann (LAE, p. 88) cites the undated pagan sepulchral inscr. Kaibel 4604 ἱρεὺς γάρ εἰμι πρωτοτόκων ἐκ τελεθ@ῶν ?] (= τελετ@ῶν] ?) “for I am a priest by the rites of the firstborn,” and notes that the editor suggests that in the family of the deceased the firstborn always exercised the office of priest. He also refers to a Christian metrical epitaph from Rome of ii/iii A.D. Kaibel 7303 πρωτότοκον, διετές, with reference to a firstborn “sun-child” (ἡλιόπαις), i.e. child born on a Sunday, who died at the age of two years. Note further a sacrificial decree of c. B.C. 200, Syll 615 (=31024)17, in which mention is made of ὗν ἐνκύμονα πρωτότοκον, and a decree of adoption of A.D. 381, P Lips 59815 (=Archiv iii. p. 173) πρ@ὸ]ς τὸ εἶναί σου υἱ@ὸ]ν γνήσιον καὶ πρωτότοκον ὡς ἐξ ἰδίου αἵματος γεννηθέντα σοι, and the magical P Osl I. I312 (iv/A.D.) λαβὼν πρωτοτόκου κριοῦ ὀμφάλιον.=

      4569 πρωτότοκος

      πρωτότοκος, πρωτότοκον (πρῶτος, τίκτω), w Septuagincie בְּכוֹר, pierowordny; a. dokładnie: τόν υἱόν αὐτῆς τόν πρωτότοκον, Matt. 1:25 (gdzie τόν πρωτότοκον jest pominięty przez L T Tr WH ale znajduje się w manuskrypcie Synajskim (zob. Tdf., WH., at the passage)); Luk 2:7; τά πρωτότοκα αὐτῶν (posiada dopełniacz ((?); αὐτῶν jest bardziej naturalne z θίγῃ (Winer’s Grammar, sec. 30, 8 c.), jak pisze Prof. Grimm osobiście pod słowem θιγγάνω)), pierowordny z ludzi lub zwierząt, Heb. 11:28 (πᾶν πρωτότοκον … ἀπό ἀνθρώπου ἕως κτήνους, Wyj. 12:29; Ps. 104:36 (Ps. 105:36); (Philo de cherub. sec. 16; Pollux 4, 208)). b. Chrystus nazwany πρωτότοκος πάσης κτίσεως (dopełniacz cząstkowy (zob. niżej), jak w τά πρωτότοκα τῶν προβάτων, Rodz. 4:4; τῶν βοῶν, Pwt. 12:17; τῶν υἱῶν σου, Wyj. 22:29), który stał się przez Boga przed całym wszechświatem rzeczy stworzonych (R. V. pierworodny wszelkiego stworzenia) (zob. κτίσις, 2 b.), Kol. 1:15; — ten werset z pewnością nie dowodzi ze Paweł wliczal [Logosa] λόγος w zbiór rzeczy stworzonych (Usteri, Paulin. Lehrbegriff., p. 315, and Baur, Das Christenthum der drei ersten Jahrhh. 1st edition, p. 295, hold); odtąd Orygenes zwolennik wiecznej ezgyzstencji Syna dzięki Ojcu nie użył tego wersetu w takim sensie (cf. Gieseler, Kirch.-Gesch. i., p. 261f edition 3; (i. 216 English translation, of edition 4, edited by Smith)) τόν ἀγενητον καί πάσης γενετῆς φύσεως πρωτότοκον (c. Celsus 6, 17), i nawet κτίσμα [stworzenie] (termin który Klemens z Aleksandrii zastosował także do λόγος [Jezusa] ); cf. Joan. Damascen. orthod. fid. 4, 8 καί αὐτός ἐκ τοῦ Θεοῦ καί ἡ κτίσις ἐκ τοῦ Θεοῦ; (inni wolą uczynić tę frazę z Kolsan 1:15 w dopełniaczu, z mocnym naciskiem na jej pierwszy człon) πρωτότοκος (cf. πρωτότοκος ἐγώ ἤ σύ, 2 Sam. 19:43); ale Lightfoot wybiera (zwłaszcza patrystyczną interpretację)). W tym zamyśle jest on najwyraźniej zwany po prostu ὁ πρωτότοκος [pierowordny], Heb. 1:6; πρωτότοκος ἐκ τῶν νεκρῶν, pierwszy z umarłych który powstał do życia, Kol. 1:18; także τῶν νεκρῶν (dopełniacz cząstkowy), Obj. 1:5 (Rec. inserts ἐκ); πρωτότοκος ἐν πολλοῖς ἀδελφοῖς, który był Synem Bożym który przez swoje pośrednictwo i zasługi został wywyższony ponad innych synów Bożych (cf. Ps. 88:28 (Ps. lxxxix.)28; Wj. 4:22; Jer. 38:9 (Jer. 31:9), Rz. 8:29; ἐκκλησία πρωτοτόκων, the congregation of the pious Christian dead already exalted to the enjoyment of the blessedness of heaven (tacitly opposed to those subsequently to follow them thither), Heb. 12:23; cf. DeWette ad loc. (Anthol. 8, 34; 9, 213.)*

      13.Węclewski

      pierworodny

      14.Abramowicz

      pierworodny; met. pierwszy, czołowy

      15.Bosak

      pierworodny; pierwszy, główny

      16.Popowski

      pierworodny”

      Warto też przesledzić w jakim kontekscie to słowo występuje w innych wypowiedziach biblijnych.- aby przekonać się ,że wywody trynitarzy to desperacka próba zmienienia znaczenia wypowiedzi biblijnej z Kolosan 1:15!!!”

    • „Tak jak ta sama osoba nie może być względem siebie: swym ojcem i synem w jednej osobie!”
      Nawet nauka tego nie może wykluczyć a co dopiero mówić o wierze a co dopiero o Bogu!!!
      Polecam poczytać i zainteresować się trochę naukowych opracować czy coś takiego według nauki jest możliwe
      Polecam autorów: Michio Kaku, Stephen Hawking, J.D. Barrow, Brian Greene, Martin Rees i twórców teorii kwantowej oraz wielu innych wybitnych fizyków. Nawet dla tuzów fizyki powyższe nie stoi w sprzeczności z najnowszymi osiągnięciami w tej dziedzinie a opowiadanie Roberta A Heinlein’a All You Zombies nie stanowi ani błędu logicznego ani nie jest w sprzeczności z nauką. Polecam przeczytać tą pozycję.
      I dopóki słabo wierzący będą zamykać Boga w swoje ludzkie rozumowanie dopóty będą na siłę obarczać swoje ramy pojmowania jedynie właśnie poprzez ludzką perspektywę zapominając, że mają do czynienia z Istotą niepojętą w każdym aspekcie i każdej dziedzinie.

      • Zapomina Pan, że Jezus objawił „Prawdę prostaczkom” jak mówi Słowo Boże a nie mędrcom tego świata. Sięganie do teorii o powstaniu wszechświata i teorii strun wykluczało by poznanie prawdy przez ludzi prostych. Jeżeli uważa Pan że ta sama osoba może być względem siebie swym ojcem i synem w jednej osobie, to ciekawe czy podobnie myślały rzesze słuchające Pana Jezusa.
        Warto zastanowić się nad tym, co zapisane jest w 1 Koryntian 1:19-22 o mądrości o jakiej Pan mówi (B.POZ.)
        „1Ko 1:19 Napisano bowiem: „Zniszczę mądrość mędrców, a roztropność roztropnych zniweczę”. Gdzie zatem jest mędrzec? Gdzie uczony w Piśmie? Gdzie badacz tego świata? Czy Bóg nie zamienił mądrości świata w głupotę? Skoro bowiem świat za pomocą swojej mądrości nie poznał Boga w całej Jego mądrości, wówczas spodobało się Bogu zbawić tych, którzy wierzą, przez głoszenie nauki uważanej przez świat za głupotę. I tak, Żydzi domagają się znaków, a Grecy szukają mądrości”

        Może warto porzucić nie oparte na Słowie Bożym filozoficzne rozważania i wrócić do korzeni wiary w Boga zgodnej z Nowym jak i Starym Testamentem. Może warto nie analizować tylko tych 30 wersetów, o których Pan pisze wcześniej ale również 90 zaprzeczających Trójcy. Jesteśmy płaszczakami jak pisał Michio Kaku i do końca nie rozumiemy trzeciego wymiaru, ale Bóg o tym wie i nie wymaga od nas nic ponad to co napisane. Jeżeli Bogiem byłaby Trójca zapewne objawiłby to w swoim Słowie, nie oszukiwałby Izraelitów, że jest jeden, a apostołowie z uwagi, że byłaby to nowa nauka często ten temat „Boga w trzech osobach” omawialiby w listach.

        Rozumiem oczywiście, że prosta prawda ewangelii jest za prosta dla niektórych ludzi szukających w Biblii czegoś ukrytego i tajemniczego. Dla takich osób przyjęcie prostej prawdy o JEDNYM BOGU jest oczywiście za proste. Co innego jak ten jeden Bóg składa się z trzech osób, współistotnych, przenikających się. O wówczas to mogą wierzyć, …. ale w jednego w jednej osobie to za proste by było. Podobnie Jezus. Syn zrodzony z Ojca …. e to za infantylne – co innego jak ten syn jest Ojcem w jednej osobie.

        Oczywiście można snuć przeróżne teorie na podstawie pojedynczych wersetów, … ale czy nie lepiej zgodnie z 1 Koryntian 4:6 (BT) nie wykraczać ponad to, co zostało napisane.

      • Biblia mówi aby się wystrzegać ludzkiego bajania.

        Jezus też był tylko człowiekiem.

    Dodaj komentarz

    Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

    Zapraszamy na stronę:
    Nowe posty