Co Pismo Święte mówi oTrójcy Świętej
Prenumeruj nowe posty

Omawiane wersety
Najchętniej czytane:

Osoby wierzące w  Ducha Świętego jako trzecią osobę Boga podają bardzo często jako argument, teksty rzekomo świadczące o jego osobowości.

Twierdzą, że jeżeli czytamy w Biblii, że Duch mówi, jest pocieszycielem, naucza, przypomina, wspiera, jeżeli można go zasmucić czy próbować okłamać to świadczy o tym, że jest odrębną od Boga Ojca osobą.

Dla przykładu w Objawieniu 7 razy 2:7, 2:11, 2:17, 2:21, 3:6, 3:13  oraz 3:22 czytamy słowa:

„Kto ma uszy, niechaj słucha, co Duch mówi do zborów”

Osoba wierząca w Trójcę powie, że jeżeli Duch mówi, to jest osobą. Czy z uwagi na to, że użyto w tym miejscu zwrotu „Duch mówi”, stwierdzimy, że chodzi o trzecia osobę Boga?

Nic bardziej mylnego. Wystarczy  przeczytać werset 4 z pierwszego rozdziału Apokalipsy:

„Jan do siedmiu zborów, które są w Azji: Łaska wam i pokój od tego, który jest i który był, i który ma przyjść, i od siedmiu duchów, które są przed jego tronem,”

Czyż nie o tych siedmiu duchach mówi tekst do 7 zborów „Kto ma uszy, niechaj słucha, co Duch mówi do zborów”. Czy chodzi o siedem Duchów Świętych? Jak widać samo stwierdzenie „Duch mówi – więc musi być osobą” do niczego konstruktywnego nie prowadzi.

Oczywiście zdajemy sobie sprawę, że księga Objawienia to księga symboli. Prosimy jednak zauważyć, że OSOBA Boga Ojca jak i Syna Bożego nie są nigdzie w tej księdze „przemnażane” i nie występują w liczbie siedmiu! Na tym właśnie tle „przemnożenie”  rzekomo „jednej osoby Ducha Świętego” przez siedem, jest znamienne i wszystkim szczerym czytelnikom Pisma Świętego powinno dać sporo do myślenia!

 

Jeśli trynitarianie wierząc w Trójce Przenajświętszą mają w tym temacie jakieś oparte na Biblii argumenty i odpowiedzi na nasze biblijne pytania  – to chętnie je poznamy. Biblijne opisy dzielenia i mnożenia Ducha Świętego  wyraźnie dowodzą faktu, iż Duch Święty nie jest trzecią osobą Trójcy Świętej! Nie chcemy spekulować o jakich siedem duchów chodziło w Apokalipsie Jana, ale na pewno nie o jedną z osób Trójcy czyli Ducha Świętego! Bo jak wówczas możemy zrozumieć tekst z Objawienia 4:5 czytamy wg. BT:

„A z tronu wychodzą błyskawice i głosy, i gromy, i płonie przed tronem siedem lamp ognistych, które są siedmiu Duchami Boga

Dlaczego siedem lamp przyrównano do siedmiu duchów Bożych?

A co powiemy o rzekomej personifikacji Ducha w innym określeniu „Duch mówi”?

Prawdą jest, że Duch Święty nazwany jest w Biblii „pocieszycielem”, czy „wspomożycielem”, że „świadczy”, czy „mówi”. Nie ma w tym nic dziwnego. Pismo Święte obfituje w przykłady przypisywania cech osobowych pewnym pojęciom czyli ich personifikacji. Dla przykładu w księdze Przypowieści  1:20-33 Łukasza 7:35 oraz Mateusza 11:9 mądrości się przypisuje cechy osobowe i mówi się o jej „dziełach” czy„dzieciach”. Paweł wspomniał o „królowaniu grzechu i śmierci”o tym, że grzech „sprawia pożądanie”, „obałamuca” i „zabija”. Czy oznacza to, że grzech jest osobą?

Zwróćmy uwagę na stwierdzenie z Rodzaju 4:10, że „Krew brata twego głośno woła ku mnie z ziemi!” nie świadczy o tym, że krew jest osobą bo „głośno woła! Jeżeli Duch Święty jest jedna z osób Trójcy to zastanawia także to, że  w 22 rozdziale a 3 wersecie księgi Objawienia nie powiedziano, nic o tronie dla Ducha (czy o tym, że ma na nim zasiadać)?

„Nic godnego klątwy już /odtąd/ nie będzie. I będzie w nim tron Boga i Baranka, a słudzy Jego będą Mu cześć oddawali.”

Czy nie uważasz tego za dziwne, że równy Bogu i Jezusowi Duch,  ZAWSZE jest bez tronu, nigdy nie jest po prawicy czy lewicy Boga a Bóg nigdy z nim nie rozmawia?

Wracając do rzekomych  dowodów na osobowość Ducha Świętego trzeba stwierdzić, że w Biblii występuje mnóstwo różnych personifikacji uczuć, przymiotów, części ciała  i przedmiotów. Uznając Ducha Świętego za osobę musielibyśmy uznać za osobę również  serce, kamień czy mądrość. Serce bowiem nas oskarża (1 Jana 3:20), kamienie krzyczą (Łukasza 19:40), a mądrość woła na ulicy (Przysłów 1:20). Mocnym w rozumieniu trynitarzy argumentem jest także stwierdzenie, że Duch Święty naucza.  Ale przecież Biblia także naucza. Jaki wyciągasz z tego wniosek? Czy Biblia jest osobą? To, że naucza świadczy przecież o intelekcie autora, a nie o tym, że książka przekazująca myśli Boga jest osobą!

Zanim jednak bardziej szczegółowo tym się zajmiemy chciałbym zwrócić uwagę na to, że Duch Boży jest CZĘŚCIĄ Ojca, jak duch człowieka jest częścią człowieka a nie odrębną od niego osobą.
Nie można oddzielić Ducha Bożego od Ojca jak nie można oddzielić ducha człowieka (np. jego siły życiowej) od człowieka. Jest to zrozumiałe, że Duch Boży posiada wszystkie cechy i atrybuty Boga. Dlatego Bóg działając swoim Duchem działa sam z siebie a nie poprzez  całkiem inna osobę. Podobnie jest z Duchem Jezusa. Tam gdzie Biblia mówi o Duchu Pana Jezusa mówi o Jezusie a nie odrębnej czwartej osobie związanej z Bogiem.

W Dziejach Apostolskich 16:7 czytamy:

„Przybywszy do Myzji, próbowali przejść do Bitynii, ale Duch Jezusa nie pozwolił im”.

W innym fragmencie w 1 Piotra 1:11 czytamy natomiast:

„Badali oni, kiedy i na jaką chwilę wskazywał Duch Chrystusa, który w nich był … „.

Czy z tego wynika, że Duch Jezusa jest odrębna od Jezusa osobą? W Mateusza 10:20 jest mowa natomiast o Duchu Ojca

„Bo nie wy jesteście tymi, którzy mówią, lecz Duch Ojca waszego, który mówi w was. „

Czy rozumiesz ten tekst w tym sensie, że Bóg-Duch przemawiał w środku chrześcijan, czy  raczej chodzi tu o to, że mówili pod natchnieniem Ducha Bożego, że Bóg mocą swojego Ducha sprawiał, że wiedzieli jak odpowiedzieć każdemu?

Zastanawiać się, czy Duch Święty jest osobą byłoby podobne do zastanawiania się, czy duch Eliasza jest osobą z uwagi na 2 Królów 2:15 gdzie czytamy:

„Uczniowie proroków, którzy byli w Jerychu, ujrzeli go z przeciwka, i oświadczyli: Duch Eliasza spoczął na Elizeuszu. Wyszli zatem naprzeciw niego, oddali mu pokłon do ziemi „

W podsumowaniu tej części rozważań zwracamy uwagę, że Bóg podobnie jak Eliasz, człowiek czy Jezus ma swojego DUCHA a z uwagi na to, że chodzi o Ducha samego Boga Biblia nazywa go Duchem Świętym czy Duchem Bożym!

Wróćmy teraz do tekstów które wskazują na domniemaną osobowość.

Zacznijmy od 1 Jana 1:5 gdzie czytamy, że  „Bóg jest światłością”. Czy z tych słów można wysnuć wniosek, że ŚWIATŁOŚĆ  JEST  BOGIEM?
W 1 Jana 4:8 czytamy „Bóg jest miłością”. Czy to świadczy to o tym, że MIŁOŚĆ JEST OSOBĄ?

W Wyjścia 3:2-6 czytamy tam, że anioł Jahwe ukazał się Mojżeszowi w gorejącym krzewie, ale dalej czytamy, że z krzewu przemawia sam Bóg JAHWE! Czy to oznacza, że „ Bóg Jahwe jest aniołem”? A może, że anioł jest Bogiem? Czy raczej chodzi o to, że Bóg posłużył się aniołem do przekazania swoich słów?

Odpowiedź jest prosta nie  wolno nam budować „odkrywczych” argumentacji w oparciu o takie porównania. W świetle nauk biblijnych  często prowadzi to do absurdów. W gorejącym krzewie oczywiście był anioł ale ponieważ wykonywał wolę Jahwe i cytował Jego słowa – mógł wypowiadać się w taki sposób jakby przemawiał sam Bóg Jahwe! Podobnie  Duch Święty jako „sposób na wykonywanie woli Boga” reprezentuje i przekazuje wypowiedzi Boga w taki sposób jakby przemawiał osobiście sam Bóg Jahwe!
Sam fakt, iż Pismo Święte określa Ducha Świętego jako „palec  Boga” (narzędzie poprzez które Bóg wykonuję swoją wolę), wyraźnie dowodzi, że mówienie trynitarzy o „ równości co do mocy, odwieczności i osobowości” Ducha Świętego względem Boga Ojca oraz Pana Jezusa jest sprzeczne z Biblią!

Zobaczmy jednak czy zwroty „osobowe” odniesione do Ducha Św. nie dowodzą Jego osobowości i prawdziwości dogmatu o Trójcy? Dla przykładu zwrot z 1 Koryntian 12:11 „ jak Duch chce” porównajmy w  Jana 3:8 gdzie czytamy, że „Wiatr wieje tam, gdzie chce„. Idąc takim tropem trynitarian pokusimy się o twierdzenie, iż w świetle Pisma Świętego „wiatr – to osoba”, bo przecież wieje tam gdzie chce a więc ma wolną wolę!

Czy zgodzisz się z tak „odkrywczą argumentacją”?

Kolejnymi „mocnymi” dowodami osobowości Ducha Św. według trynitarzy mają być tzw. całe listy wypowiedzi biblijnych osobowo określających Ducha Świętego.
Zobaczcie jednak naszą listę gdzie na wzór trynitarian  udowodnimy, iż mądrość – to potężna osoba opisana w Biblii posługując się ich schematem myślowym.
Zechciejcie odczytać: Przysłów 1:20-30, 4:5-9, 8:1-21, 9:1-6 oraz Mateusza 11:19, Łukasza 7:35. Czyż personifikacja mądrości nie jest dobitna? Mądrość w tych fragmentach: „mówi, woła, napomina, wygłasza ostrzeżenia, może chcieć coś powiedzieć czy zrobić, wyjawić myśli, śmiać się, szydzić, może być kochana i szanowana, udziela wiedzy,  posiada wnikliwość, zdrowy rozsądek, daje ludziom bogactwo, ma dom, potrafi kochać lub nienawidzić, dokonuje wiele dobrych uczynków”. To tylko częściowa lista  udowadniająca „osobowość” mądrości czyli to, że „mądrość” to OSOBA.

Robiąc wnikliwie taką listę w odniesieniu do biblijnych opisów mądrości, przekonasz się, że przewyższy ona listę trynitarian odniesioną do Ducha Świętego! Czy będzie to jednak dowód na „ osobowość” mądrości?  Oceńcie sami!

Dla trynitarza prosta prawda, mówiąca, że Duch Święty jest Duchem Boga Ojca i stąd częsta personifikacja jest zbyt prosta. Nie rozumieją, że jeżeli Ojciec coś robi używając swojego Ducha, to czasem w stosunku do Ducha Bożego autorzy pism używają personifikacji. Czy z 1 Koryntian 14:14 (BW) wynika, że w Pawle żyje odrębna od niego osoba?

„Bo jeśli się modlę, mówiąc językami, duch mój się modli, ale rozum mój tego nie przyswaja.”

Bardzo wiele do myślenia może nam też dać analiza 1 Jana 5:7-8  gdzie Duch Święty  jest postawiony z takim szeregiem „świadków” roli Pana Jezusa jak : „krew i woda”.

„Trzej bowiem dają świadectwo:  Duch, woda i krew, a ci trzej w jedno się łączą.” 

Jak widzimy wszystkie trzy wymienione elementy „ świadczą i są ze sobą w dawaniu świadectwa … zgodne”. Czyżby krew i woda były tu osobami? A co powiemy o tym, że rzekomą trzecią osobę Boga postawiono w rzędzie z nieosobowymi krwią oraz wodą? Czy  nie przeczy to osobowości Ducha?

Osoby wierzące w osobowego Ducha często przytaczają werset  mówiący o zasmucaniu Ducha Świętego. Ten temat rozwijamy jednak w osobnym wpisie.
Oczywiście  temat Ducha Świętego jest bardzo interesujący dla każdego czytelnika Pisma Świętego – ponieważ Biblia nie podaje pełnej i szczegółowej definicji Ducha Świętego oraz tego jak (różnymi sposobami) się Nim posługuje Bóg  Ojciec, nie chcemy udawać, że wiemy wszystko w tym temacie.

Jednego jednak w oparciu o Pismo Święte jesteśmy pewni :

OBRAZ  DUCHA  ŚWIĘTEGO JAKI  KREŚLI ATANAZJAŃSKIE WYZNANIE  WIARY JEST SPRZECZNY  Z NAUKAMI  PISMA ŚWIĘTEGO!
Dajemy na poparcie tego stwierdzenia wiele biblijnych argumentów zarówno na swej stronie jak i w poszczególnych komentarzach bloga.
Na koniec chcielibyśmy zaprosić Cię do pofantazjowania.  Załóżmy, że przez całe życie żyłeś na bezludnej wyspie. Nic nie wiesz o Biblii ani o tym czego ona uczy. Nie znasz żadnych doktryn ani religii.

Czy czytając Biblię pierwszy raz w życiu, bez żadnej wiedzy zewnętrznej ani sugestii ze strony osób trzecich dojdziesz do wniosku, że Duch Święty jest trzecią osobą Boga?

Czy dojdziesz do przekonania, że Bóg jest Trójcą Świętą?

Czy raczej zdefiniujesz Ducha Świętego jako Boga w działaniu, Boga dającego moc, wiedzę i myśli człowiekowi Boga docierającego na różne sposoby do człowieka? Czy nie dojdziesz do wniosku, że Duch Święty to ożywiająca siła, inspirująca energia czy objawiona mądrość będąca w Bogu a nie odrębna osoba?

Nigdzie w Biblii (nawet jeżeli uznamy, że Duch Święty jest osobą) nie powiedziano, że Duch Święty wchodzi w skład jednego Boga. Nigdzie w Biblii nie znajdujemy chociażby jednego wersetu mówiącego czytelnikowi, że Bóg składa się z TRZECH  osób z czego jedną z nich jest Duch Święty! Nie ma w Piśmie Świętym także informacji, czy jest współistotny Ojcu, współwieczny itp. Nigdzie nie ma modlitw do Ducha Świętego. W Piśmie nie znajdziemy także wersetu, w którym czytamy, że Bóg przemawia do Ducha Świętego.

 

 

Jeżeli możesz, to udostępnij link do naszej strony na Facebooku lub Twitterze

    12 komentarze: Dowody na „osobowość” Ducha Świętego – Objawienie 3:22

    • Jezus naucza – że po odejściu da nam Ducha – który wprowadzi nas we wszelką Prawdę. Więc – kto nie ma tego Ducha – nie pozna prawdy – chociaż by i Biblię po hebrajsku na pamięć od tyłu umiał wyrecytować – i na każde zdanie znalazł w Biblii cytat. A jeżeli bez Ducha Prawdy – nie dojdziecie do Prawdy – cóż z waszych rozważań czy Bóg to Jedna – dwie czy 3 osoby? Już założenie – że Bóg – to ileś tam osób – sprawia – że to my ludzie – staramy się sprowadzić Boga – do własnego poziomu „zrozumienia” – a jak wymyka się nam – to stwierdzamy – że to czego nie rozumiemy – po prostu nie istnieje. Wygodnictwo? Własny osąd? Nijak ma się to do Boga. Mądrość tego świata (czyli i nasza ludzka) jest u Boga głupstwem.

      • Prawda jest w Biblii pisanej Duchem Świętym. Prawda jest ponad manipulacjami człowieka. Coś jest albo nie jest prawdą. Jeżeli nie ma w Biblii słowa „Trójca” to czy godzi się mówić że prawdą jest że Bóg jest trójcą? Jeżeli ktoś myśli że bez Pisma Świętego dociecze co jest prawdą to odrzuca w rzeczy samej dostęp do Ducha Świetego, którym to Pismo jest inspirowane. Nawiązując do podanego przykładu to się zgadzam, że poza znajomością Pisma potrzebne jest wnikliwe rozważanie nad przeczytana treścią. Trzeba zastanowić się nad całym Pismem Świętym i zadać sobie pytania: Czy ST naucza o trójcy, Czy Jezus naucza o trójcy, Czy apostołowie nauczają o trójcy. Żeby nie sprowadzać Boga do naszego poziomy – trzymajmy się tego co on o sobie przekazał w Biblii.

    • W komentarzu przywołujecie wydarzenie z Wyjścia 3:2-6, nie podobają się one zwłaszcza z waszym wyjaśnieniem zarówno trynitarzom jak i jednościowcom.
      Jednym i drugim nie podoba się fakt iż Bóg Ojciec może posłużyć się jako swym „narzędziem do przekaznia zdania czy wykonania woli” : aniołem czy też Swym Duchem Świętym w takiej formie, że przekazana treść sugeruje jakoby : „mówił czy wykonywał Swą wolę bezpośrednio sam Bóg”! Wielokrotnie w rozmowach słyszałem „na początku w krzewie był anioł ale późnie był sam Bóg” bo przecież nikt inny nie mógłby się tak wypowiadać… Przeczytajmy jednak co o tym zdarzeniu pod natchnieniem Ducha Świętego możemy przeczytać w Dziejach Apostolskich 7:30-35. Czyż nie dziwi nas więc fakt , że Pan Jezus, aniołowie czy też poprzez działanie Ducha Świętego można było usłyszeć orędzia takie jakby przemawiał sam Bóg Ojciec? Czyż tego typu argumentacja trynitaryzmu, że skoro tak przemawiał to musi być „równy Bogu Ojcu i wchodzić w skład Trój-jedynego” (czy w przypadku Ducha Św.-być osobą) w oparciu o to coczytamy to choćby w Wyjścia ,Dziejach Ap. nie jest argumentacją „naciąganą”? Przemyślenie chocby tego przykładu biblijnego pokazuje „siłę argumentacji” trynitarzy próbujących bilijnie udowadniać prawdziwość atanazjańskiego wyznania wiary. Alternatywą jest włączenie tegoż anioła w skład „Trój-jedynego” ale to nie spodobałoby się nawet trynitarzom.

      • Ostatnio czytałem wywody katolickiego apologety, który domaga się pokazania choć j e d n e g o przykładu biblijnego gdzie słownictwo biblijne personifikowałoby wielokrotnie to samo nieosobowe określenie. Ma być to koronny argument na osobowość Ducha Świętego …..ale chyba ten apologeta bardzo marnie czytał wasze powyższe opracowanie bo przecież dajecie taki argument i wręcz zachęcacie aby zrobić sobie taką listę biblinych personifikacji odniesionych do MIŁOŚCI i porównać tą listę z personifikacjami odniesionymi do Ducha Św. Szkoda, że ten apologeta katolicyzmu tego nie zrobił bo pewnie by się zdziwił i więcej nie pisał aby dać mu choć j e d e n przykład „tak wielkiej ilości personifikacji odniesionej do nie osoby w Biblii”. Ja taką porównawczą listę zrobiłem i jestem pod wrażeniem!!! Wiem jednak, że pomimo tak długiej listy osobowych zwrotów : MIŁOŚĆ opisana w wielu wersetach biblijnych w sposób „osobowy” – nie jest jakimś odrębnym osobowym bytem a już tym bardziej „osobą równą co do mocy i odwieczności Bogu Ojcu”. Argumentacja apologety legła w gruzach 😉

    • Tych, co nie widzą spójności całej Biblii może i przekonacie, ale
      wersety są tak naciągane, a argumentacja tak żałosna, że nawet nie warto podejmować dyskusji. Jednak myślę, że zbawienie zarówno trynitarian jak i antytrynitarian nie od tego zależy.
      Pozdrawiam 🙂

      • Jaka zatem jest spójność Nowego i Starego Testamentu jeżeli chodzi o Ducha Świętego? Czy nie należy wypowiedzi z NT rozważać w kontekście ze Starego? Czyż Pan Jezus nie uczył że ani jedna litera nie może być zmieniona z tego co mówiło Prawo? Co ono uczyło Izraelitów o Duchu Świętym? Jeżeli poruszyła Pani temat zbawienia to warto zwrócić uwagę na werset z Jana 17:3 gdzie możemy przeczytać słowa, które powinny zastanowić osoby wierzące w Trójcę.

        „A to jest życie wieczne: aby znali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga, oraz Tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa.„

        Dlaczego do uzyskania życia wiecznego nie jest potrzebne poznawanie Ducha Świętego? Czyż do życia wiecznego wystarczy poznanie tylko Boga Ojca oraz Jezusa bez potrzeby poznania rzekomej trzeciej osoby Trójcy?
        Dlaczego jedynego prawdziwego Boga Słowo Boże oddziela od Pana Jezusa? Warto przemyśleć te kwestie.

      • Chcę podzielić się z „hs” pewną myślą. Zapraszam do zapoznania się z jakąkolwiek encyklopedyczną wiedzą na temat Ducha Świętego (jeśli nie ma pod ręką wydania książkowego może być Wikipedia). Po zapoznaniu się z tymi encyklopedycznymi informacjami, podawanymi przecież w jak najbardziej sprawdzonych i nie związanych z antytrynitaryzmem źródeł informacji proszę obiektywnie ocenić czyje informacje o Duchu Świętym są „naciągane” , „niespójne” i nie zgodne z Biblią? Antytrynitarzy czy trynitarzy?
        Pozdrawiam. Bolp.

        • Trynitaryzm zdaje się nie zauważać, że nikt ani w NT ani ST nie mówi bezpośrednio o Duchu Świętym jako o osobie Boga. Wszystkie argumenty trynitarne budowane są spekulacyjnie np. „do Abrahama przyszło 3 aniołów …. to musi być trójca w niebie”, albo ” Bóg mówi uczyńmy …. więc musi być trójcą” albo …o tutaj czytamy, że „Duch mówi więc jest to osoba”. Taka jednak interpretacja doprowadza do absurdów w rodzaju „krew woła z ziemi”, …. więc krew jest osobą? Jeżeli nie ma bezpośredniej wypowiedzi, że Duch jest osobą Boga to trzeba trzymać się zasady z 1 listu do Koryntian 4:6:
          „Mówiąc to, miałem na myśli, bracia, mnie samego i Apollosa, ze względu na was, abyście mogli zrozumieć, że nie wolno wykraczać ponad to, co zostało napisane, i niech nikt w swej pysze nie wynosi się nad drugiego.”
          gdyż jak czytamy w 2 Jana 1:9 (BW):
          „Kto się za daleko zapędza i nie trzyma się nauki Chrystusowej, nie ma Boga. Kto trwa w niej, ten ma i Ojca, i Syna.”!

    • Postawmy może też problem osobowości Ducha Świętego w innych pytaniach :
      1.Czy trynitarze mogą podać choć j e d en tekst biblijny gdzie przeczytalibyśmy, iż „Duch Święty jest osobą równą co do mocy Bogu Ojcu lub Synowi Bożemu?
      2. Choć j e d e n tekst biblijny gdzie Bóg Ojciec lub Pan Jezus rozmawiałby z Duchem Świętym lub zasiadał na tronie lub równorzędnych tronach?
      3. Choć j e d e n tekst gdzie Duch Święty sam decyduje kogo wesprzeć a kto będzie pozbawiony Ducha Świętego (nawet jeśli kiedyś był nim obdarzony)?
      Odpowiedzi na te pytania są znacznie ciekawsze w świetle Pisma Świętego niż prośba wspomnianego wyżej trynitarza. Można znaleźć wiele wersetów biblijnych odpowiadających na powyższe pytania w sposób wykluczający trynitaryzm!
      Pozdrawiam.

    • Niedawno, jeden z czytelników bloga poprosił mnie, żebym podał mu dwa wersety mówiące że Duch Święty nie jest osobą. Drogi Panie. To tak jakby kazał mi Pan podać werset mówiący, że Paweł nie jest koniem. Biblia nie mówi, że Paweł nie jest koniem. Nie znaczy to jednak, że jak nie mówi, to Paweł nim jest.

    Dodaj komentarz

    Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

    Zapraszamy na stronę:
    Nowe posty