Co Pismo Święte mówi oTrójcy Świętej
Prenumeruj nowe posty

Omówione wersety
Najchętniej czytane:

Kanon Pisma Świętego

Biblia to ustalony przez Boga przekaz dla ludzkości. Z ilu ksiąg składa się ta księga?

Jeżeli chodzi o Nowy Testament to nie ma rozbieżności wśród czytelników Pisma Świętego  i większość kościołów uznaje, że NT składa się z  27 ksiąg. A z ilu ksiąg składa się Stary Testament? Tu odpowiedź nie jest już taka oczywista. Dlaczego?

Jeżeli zadamy to pytanie osobie należącej do kościoła katolickiego odpowie, że Pismo Święte zawiera 46 ksiąg. Jeżeli zapytamy osobę wyznającą prawosławie (nie wszystkie odłamy) stwierdzi, że 49. Protestanckie przekłady zawierają jednak tylko 39 ksiąg biblijnych. Kto ma rację?

 

Zacznijmy od pytania – czy  uznajemy, że treść Biblii choć spisywali ją ludzie, jest listem od Boga?

W 2Piotra 1:20,21 (BW) czytamy:

„Przede wszystkim to wiedzcie, że wszelkie proroctwo Pisma nie podlega dowolnemu wykładowi.  Albowiem proroctwo nie przychodziło nigdy z woli ludzkiej, lecz wypowiadali je ludzie Boży, natchnieni Duchem Świętym.” 

Z 2Tymoteusza 3:16 dowiadujemy się natomiast, że „Całe Pismo przez Boga jest natchnione „, a z listu do Hebrajczyków 1:1, że w Świętych Pismach sam Bóg przemawiał przez proroków. (BT)

Wielokrotnie i na różne sposoby przemawiał niegdyś Bóg do ojców przez proroków

Można powiedzieć, że Bóg Ojciec udzielał swojego Ducha tym, którzy spisali księgi wchodzące w skład Pisma Świętego. Poprzez swojego Ducha Bóg Ojciec zadbał, aby ludzie przekazali na kartach Biblii Jego słowa. Dlatego możemy się spodziewać, że  księgi wchodzące w skład Biblii będą zawierały nie tylko spełniające się proroctwa czy boskie pouczenia,  ale również prawdę w tym prawdę historyczną. Bóg Ojciec poprzez Ducha Świętego zadbał aby tak się stało, aby zbiór wielu ksiąg stworzył wspólny nie przeczący sobie przekaz dla ludzkości znany nam jako Biblia! Czy zgadzasz się, że treść Biblii zawiera prawdę, zgodnie ze słowami z ewangelii Jana 17:17 (BW) mówiącymi:

Słowo Twoje jest prawdą„.

Wspomniane 39 ksiąg taką prawdę zawierają. Ale czy taka prawda zawarta jest również w tzw. księgach deuterokanonicznych wyszczególnionych poniżej? (Są to księgi, które Kościół Katolicki dodał do Starego Testamentu  w roku 1546 podczas tzw. „soboru trydenckiego”).

  • Tobiasza,
  • Judyty,
  • 1 Machabejska,
  • 2 Machabejska,
  • Mądrości,
  • Mądrość Syracha,
  • księga Barucha.

Biblia jest księgą, która jest spójna, i która wewnętrznie się uzupełnia. Często jedne księgi powołują się na inne co pozwala jednoznacznie stwierdzić, że wchodzą one w skład Słowa Bożego. Jezus oraz jego uczniowie również cytowali  z wielu ksiąg, ale nigdy z wyżej wymienionych.

A czy przed soborem trydenckim kościół katolicki uważał te dodane do Biblii księgi za część Pisma Świętego? Zdecydowanie NIE!

Dla przykładu twórca najbardziej cenionego przez katolików przekładu Biblii na język łaciński Hieronim (chodzi o przekład Pisma Świętego zwany Wulgatą), uważał, że jeśli jakakolwiek księga (szanowana przez kogoś znacznego) istnieje poza 24 kanonicznymi (czyli bez apokryfów)  księgami Starego Testamentu to należy ją umieścić wśród apokryfów a więc poza Biblią (zobacz Prologus galeatus), pisał też, że te księgi nie są natchnione Duchem Świętym i nie można używać ich do potwierdzania dogmatów kościelnych (zobacz Praefatio In libros Salomonis). Tak więc Hieronim uważał, że te apokryficzne księgi nie są częścią Pisma Świętego a przecież w oparciu o jego przekład Biblii, kościół przez wieki odprawiał liturgię!

Co sądzisz o dodanych do przekładów katolickich Pisma Świętego tych ksiąg?

Jak wiadomo kanon hebrajski nie obejmował tych ksiąg, zwanych wtórnokanonicznymi. Zostały one dodane dopiero w tłumaczeniu Biblii na język grecki w tzw. Septuagincie.
Poza księgami, które  znajdują się w tzw. Biblii Tysiąclecia Septuaginta zawiera również inne księgi, które jednak nie weszły do katolickiego kanonu, takie jak:

  • 3 Księga Ezdrasza,
  • Modlitwa Manassesa,
  • List Jeremiasza,
  • 3 Księga Machabejska,
  • 4 Księga Machabejska,
  • Psalmy Salomona.

Dlaczego kościół jedne księgi znajdujące się w Septuagincie uznał za Święte i włączył je do swojego kanonu, a inne nie wiadomo dlaczego odrzucił?

Niektórzy zarzucają nam (antytrynitarzom), że uznajemy tylko 39 ksiąg i nie cytujemy z dodanych przez Kościół Katolicki „dodatków”, które uznajemy za apokryfy.

Wyjaśniamy  poniżej czym się kierujemy:

1.  Nie uznają ich w swoim kanonie (palestyńskim)  Żydzi naród, który Bóg wybrał i który  był strażnikiem tych ksiąg. Żydzi podczas przepisywania ich liczyli nawet litery w każdym wersie i na każdej stronie, żeby czasami kopia nie różniła się od przepisywanego oryginału. Nie do pomyślenia było dodanie zdania a co dopiero całej dodatkowej księgi do tego kanonu. Obecnie protestanckie przekłady Starego Testamentu na języki współczesne w różnych religiach czy wyznaniach, różnią się od kanonu żydowskiego  nie liczbą ale jedynie kolejnością oraz układem ksiąg. Żydowski Stary Testament liczył 24 księgi. Liczbę tę uzyskują Żydzi, tworząc po jednej księdze z dwóch ksiąg Kronik oraz łącząc w jedną 1 i 2 księgę Samuela, łącząc dwie księgi Królów w jedną, łącząc Ezdrasza z Nehemiaszem w jedną księgę, oraz w jednej księdze zamieszczając wszystkich tzw. proroków mniejszych. Warto podkreślić, że treść Biblii pozostaje w tym innym podziale taka sama i niezmienna.

2. Po drugie. W czasach Pana Jezusa kanon był już dobrze znany.  Pan Jezus wyraźnie zwrócił uwagę w swoich wypowiedziach, że uznaje go takim jakim jest. Można się o tym przekonać czytając chociażby  ewangelię Łukasza 11:51 BT (oraz Mat. 23:35)

„Tak na tym plemieniu będzie pomszczona krew wszystkich proroków, która została przelana od stworzenia świata,  od krwi Abla aż do krwi Zachariasza, który zginął między ołtarzem a przybytkiem. Tak, mówię wam, na tym plemieniu będzie pomszczona.”

Pan Jezus mówi w tym fragmencie o pomszczeniu krwi proroków opisanych od przelania krwi Abla (mówi o tym księga Rodzaju 4:8), aż do przelania krwi Zachariasza (wspomina o tym ostatnia wg. kanonu Żydowskiego księga czyli 2 księga Kronik 24:22,23)

Jak powszechnie wiadomo, żydowski kanon Pisma Świętego podzielony był na 3 części a mianowicie:

  • Prawo (Zakon) – Tora
  • Prorocy – Newiim
  • Pisma – Ketuwim

Z ewangelii Łukasza 24:44 (BT) wynika, że Jezus taki właśnie układ uznawał:

Potem rzekł do nich: To właśnie znaczyły słowa, które mówiłem do was, gdy byłem jeszcze z wami: Musi się wypełnić wszystko, co napisane jest o Mnie w Prawie Mojżesza, u Proroków i w Psalmach

Żydowska część Biblii tzw. Pisma zaczynały się księgą Psalmów więc często mówiąc o Psalmach chodziło o tą trzecią część kanonu. Co ważne, z dodanych przez kościół katolicki ksiąg NIGDY nie cytował Pan Jezus. Z kilkuset cytatów ze Starego Testamentu zawartych w Nowym Testamencie nie ma cytatów z apokryfów dołączonych w roku 1546.

3. Jak wynika z relacji historyka żydowskiego Józefa Flawiusza kanon (ST) powstawał od czasów Mojżesza, aż do Ezdrasza. To właśnie on, Ezdrasz,  co potwierdza uczony żydowski Eliasz Lewita, był twórcą zamknięcia w całość ksiąg Starego Testamentu. Obecny podział ksiąg ST został ostatecznie uznany ok. roku 100 na synodzie rabinistycznym w Jamni (tzw. kanon palestyński). Księgi deuterokanoniczne odrzucali również pisarze wczesnochrześcijańscy tacy jak Cyryl Jerozolimski, Epifaniusz, Grzegorz z Nazjanzu, Rufin, Hieronim czy Augustyn podkreślający ich tajemnicze pochodzenie.  Również Luter nie zaliczał ich do kanonu Pisma Świętego.

4. Nie dostrzegamy w tych księgach, pieczęci i podpisu Boga a więc wpływu Ducha Świętego! Zawierają kłamstwa i zabobony. Dla przykładu zobaczmy fragment z Księgi Judyty 1:1(BT)

„Było to w 12 roku panowania Nabuchodonozora, który królował nad Asyrią w wielkim mieście Niniwie…”

A teraz zobaczmy przypis marginesowy do tego tekstu, który zamieszczają katolickie przekłady biblijne np. BT:

„”Nabuchodonozor” nie był nigdy królem asyryjskim w Niniwie. Prawdopodobnie chodzi tu o króla perskiego Artakserksesa III (358-338) i o jego wyprawę wojenną przeciw Syrii. „Arfaksad” jako król Medów także nie jest znany w historii. Może chodzi tu o Fraorta, założyciela królestwa medyjskiego. „Ekbatana” – dziś Hamadan, leży w połowie drogi między Bagdadem a Teheranem. „

 

Tak więc sami tłumacze przyznają, że Nabuchodonozor NIGDY NIE BYŁ KRÓLEM ASYRII. Jak wiadomo  Niniwa NIGDY nie była stolicą państwa Nabuchonodozora. Niniwa była stolicą ASYRII a NIE BABILONU. Nabuchodonozor był królem Babilonu a nie Asyrii”

Z innej  księgi, księgi Tobiasza dowiadujemy się, że był on w młodości świadkiem buntu północnych plemion, a później został zesłany do Niniwy (1:10-12, BT). Jeżeli byłoby to prawdą to Tobiasz by musiał żyć ponad 257 lat. Tymczasem w  Tobiasza 14:1,2 (BT) napisane jest, że Tobiasz żył tylko 112 lat. Z treści księgi Tobiasza dowiadujemy się również, że  żeni się on z owdowiałą dziewicą i odpędza demona, spalając serce i wątrobę ryby. Po powrocie do domu żółcią przywraca wzrok ojcu. Jak widzimy zawarte są w księdze Tobiasza zabobony oraz rzeczy, które Bóg potępia w swoim słowie, co wyraźnie świadczy, że nie jest to księga natchniona przez Boga.

 

Warto się w tym miejscu zastanowić czy  takie dodawanie ksiąg  do ustalonego wcześniej kanonu Pisma Świętego, da się pogodzić z naukami płynącymi z Biblii? Dla przykładu w księdze Objawienia 22:18 czytamy: (BT)

Ja świadczę każdemu, kto słucha słów proroctwa tej księgi: jeśliby ktoś do nich cokolwiek dołożył, Bóg mu dołoży plag zapisanych w tej księdze.

Czy nie podobna zasada nie powinna tyczyć się również innych ksiąg? W księdze Przysłów 30:6 (BT) możemy przeczytać:

Do słów Jego nic nie dodawaj, by cię nie skarał: nie uznał za kłamcę.

 

Na koniec warto podkreślić, że te dodatkowe księgi nic nie wnoszą do tematu Trójcy! Czy trynitarze są w stanie nawet w oparciu o te apokryfy wykazać biblijne oparcie dla dogmatu Trójca Święta? Również w tych deuterokanonicznych księgach dogmat o Trójcy Świętej nie znajduje poparcia. My natomiast jako antytrynitarze chociaż nie uznajemy tych dodanych XV wieków po Chrystusie ksiąg za natchnioną część Biblii, potrafimy wykazać fakt, iż treść tych apokryfów zaprzecza istnieniu Trój-jedynego Boga! Oto nasze argumenty:

Mądrość Syracha 48:5 (BT) uwypukla fakt, że „JAHWE jest najwyższym Bogiem” – zobacz nasz komentarz „Czy Najwyższy Bóg może być z kimś równy?”.

„Ty, który ze śmierci wskrzesiłeś zmarłego i słowem Najwyższego wywiodłeś go z Szeolu. „

Kolejne myśli antytrynitaryzmu odnaleziona w apokryfach pochodzi z Mądrości Syracha 42:18 (BT)

„On zbadał przepaści i serca ludzkie i wszystkie ich knowania poznał, albowiem Najwyższy posiada całą wiedzę i przewiduje najdalszą przyszłość.”

Bóg Najwyższy ma całą wiedzę! A co z pozostałymi osobami rzekomej Trójcy? – zobacz nasz komentarz do wpisu:  Kto „dysponuje” Duchem Świętym?

Tak więc powodem nie powoływania się na te księgi nie jest to, że potwierdzają one dogmat o Trójcy (a wręcz przeciwnie) ale to, że nie mają pieczęci Boga czyli nie są zgodne historycznie oraz  nie zawierają prawdy! Już sam termin apokryf (słowo „apokryphos” pochodzi z języka greckiego)  oznacza coś ukrytego i  tajemnego. Znamienne jest to, że większość „apokryfów” ma niepewne autorstwo i pochodzenie dlatego właśnie nie udostępniano ich publicznie a właściwie leżały w „ukryciu”.

Podsumowując tekst apokryfów biblijnych dodanych do Pisma Świętego przez katolików XV wieków po Chrystusie nie tylko nie „popiera” dogmatu Trójca Święta ale zawiera wiele myśli, które wyraźnie zaprzeczają naukom trynitarzy. Myśli zawarte w tym komentarzu, podkreślają też ogromne znaczenie Ducha Świętego na życie chrześcijan m.in. to dzięki wpływowi Ducha Świętego umiemy odróżnić natchnione przez Boga księgi wchodzące w skład Biblii od apokryfów! Dlatego prośmy Boga Ojca, o ten „dar od Boga” – tak jak uczy nas tego Pan Jezus! (Zobacz Łukasza 11:13).

Jesteśmy świadomi, że zarzuty trynitarzy mówiące, że „nie uznajemy całej Biblii” mają tak naprawdę odciągnąć poszukiwaczy prawdy od właściwego tematu,  braku poparcia Pisma Świętego dla nauki o Trójcy Świętej.

Jeżeli możesz, to udostępnij link do naszej strony na Facebooku lub Twitterze

    1 komentarz: Biblia, jej kanon a Trójca – Jana 17:17

    • Bardzo ciekawa informacja bo skoro apokryfy tak jak reszta Pisma Świętego tylko Boga JAHWE nazywają NAJWYŻSZYM (a sebelianizm jest herezją) to dogmat o RÓWNOŚCI osób domniemanej Trójcy Świętej jest kłamstwem!!! Dzięki za przytoczenie tych fragmentów ksiąg apokryficznych, które to wyraźnie ukazują.

    Dodaj komentarz

    Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

    Zapraszamy na stronę:
    Nowe posty