Co Pismo Święte mówi oTrójcy Świętej
Prenumeruj nowe posty

Omawiane wersety
Najchętniej czytane:

Czy Bóg ma imię?

Wielu zapytanych na ulicy ludzi o to jak Bóg ma na imię odpowie, że Bóg to Bóg  lub Pan … i nie ma on osobistego imienia. Część  osób stwierdza, że imię Boga to Jezus. A na pytanie jak ma Ojciec Pana Jezusa na imię sporo osób odpowiada, że  Józef (opiekun Pana Jezusa) lub po prostu Ojciec.

A ty jak uważasz? Jak ma Pan Bóg na imię?

Jeżeli trafiłeś na naszą stronę to zapewne znasz odpowiedź na to pytanie i powiesz, że imię Boga to: JHWH, Jahwe lub Jehowa. Zanim przejdziemy do kwestii jak powinno się wymawiać Imię Boga to zastanówmy się najpierw czy w ogóle można go używać i je wypowiadać. Niektórzy stosują bowiem zamiennik „Adonai” (Pan) lub „Wiekuisty”  idąc za tradycją żydowską zakazująca wymawiania imienia Boga.  Widać to wyraźnie w dwóch poniższych przykładach. Pierwszy pochodzi z książki „Przewodnik Judaistyczny”:

Judaistyczny przewodnik z 1893 roku Hilary Nussbaum

Judaistyczny przewodnik z 1893 roku Hilary Nussbaum

W prezentowanym powyżej skanie na uwagę zasługuje stwierdzenie „Wszędzie gdzie w tekście biblijnym stoi Jehowa czyta się `Adonaj` czego i my się trzymamy„. Wynika z tego, że żydowski autor uznaje formę imienia bożego Jehowa. Poniżej fragment przypisu z Komentarza Żydowskiego do NT, książki wydanej przez „Vocatio”.

Komentarz Żydowski do Nowego Testamentu David H. Stern str. 1095

Komentarz Żydowski do Nowego Testamentu David H. Stern str. 1095

 

Jak widać autor tu stosuje również  zamiennik Adonaj odnośnie używania biblijnego Imienia Boga. Ciekawe jest również porównanie starej Biblii Gdańskiej z tzw. Nową Biblią Gdańską. Jakie zmiany dokonano w tym nowym wydaniu?

Otóż w miejscach gdzie w oryginale był tetragram JHWH tłumacz wstawił słowo „Wiekuisty”, które to słowo nie jest tłumaczeniem z hebrajskiego Imienia JHWH.

Biblia Gdańska BiZTBW z 1986 roku. Fragment 2 Mojżeszowej  6:3

Biblia Gdańska BiZTBW z 1986 roku. Fragment 2 Mojżeszowej 6:3

Nowa Biblia Gdańska ŚTB z 2012 roku. Fragment 2 Mojżeszowej 6:3

Nowa Biblia Gdańska ŚTB z 2012 roku. Fragment 2 Mojżeszowej 6:3

 

Jak widzimy w pierwszym wydaniu Imię w formie Jehowa a w „udoskonalonym” przekładzie występuje  już zamiennik „WIEKUISTY”.

Wielu naukowców przychyla się do wniosku, że w I i II wieku n.e.  Żydzi wprowadzili zakaz wypowiadania Imienia Boga. Dla przykładu w zbiorze rabinicznych komentarzy zwanych Miszna, powiedziano:

„… kto wymawia imię Boże tak jak jest zapisane”, nie będzie miał udziału w przyszłym ziemskim raju, obiecanym przez Boga.”

Żydzi uważali, że  imię Boże za zbyt święte, by było je wolno wymawiać grzesznym ludziom.  Jak możemy przeczytać w jednym opracowaniu, była obawa, że zapisane teksty z imieniem Boga mogą trafić na wysypisko, gdzie Imię Boga zostałoby  zbezczeszczone i zbrukane. Możliwe do przyjęcia  jest także to, co podaje Encyclopaedia Judaica:

„unikanie wypowiadania imienia JHWH (…) wynikło z błędnej interpretacji Trzeciego Przykazania”.

Jak wynika z Pisma Świętego i nie tylko,  imię Boże pisane w formie tetragramu  JHWH (hebr. יהוה), było wypowiadane. Jak wyjaśnia żydowski uczony Tracey R.Rich

„W Torze nie ma żadnego zakazu wymawiania Imienia Boga. Ze Świętych Pism wyraźnie wynika, że Imię to było w ciągłym użyciu

Żydzi przynajmniej osiem razy słyszeli je gdy Mojżesz przy górze Synaj, odczytywał im „Dziesięć Przykazań” (Wyjścia 20:2-17). Czy Mojżesz wówczas czytał Adonai lub Wiekuisty? Mojżesz nawet przed Faraonem wypowiadał to Imię. Ba, nawet Faraon go wypowiedział o czym czytamy w księdze Wyjścia 5:2 (BWP)

Faraon rzekł na to: A któż to jest ów Jahwe, żebym musiał go słuchać i wypuścić Izraelitów? Ja nie znam żadnego Jahwe i wcale nie zamierzam wypuścić Izraelitów.

W jednym ze znalezisk archeologicznych w Tel Arad wykopano około 200 ostraków, z których wiele zawierało Imię Boże. Dla przykładu  na jednej z takich inskrypcji czytamy:  „Do mego pana Eliasziba. Oby Jahwe troszczył się o twoją pomyślność.”. Również inne pozabiblijne dokumenty hebrajskie tzw. „listy z Lakisz”, dowodzą, że pod koniec VII w. p.n.e.  imię to było używane w codziennej korespondencji. Wynika z tego, że Imię było w powszechnym użyciu także poza tekstami  biblijnymi. Wchodziło ono również (lub jego skrócona forma Jah) w skład takich imion jak: Zachariasz, Ezechiasz, Izajasz, Jozjasz, Nehemiasz czy  Sofoniasz.

Imię Boże występowało nawet w nazwach geograficznych jak czytamy chociażby w Rodzaju 22:14 (BWP):

I nadał Abraham temu miejscu nazwę: Jahwe Widzi, zgodnie z tym, co się jeszcze dziś powtarza: Jahwe ukazuje się na górze.”

Czy Pan Jezus używał Imienia Boga?

Warto zwrócić uwagę na fakt, że Pan Jezus mówił w języku hebrajskim.  Jakie słowo wypowiadał, znajdując w tekście Imię w formie tetragramu JHWH, na przykład gdy czytał ze zwoju Izajasza „Duch Pana spoczął na mnie” o czym czytamy w Łukasza 4:18 (BT). W wielu innych miejscach Jezus bezpośrednio nawiązywał do Imienia Boga:

  • Mateusza 6:9 (BW) „A wy tak się módlcie: Ojcze nasz, któryś jest w niebie, Święć się imię twoje
  • Jana 12:28 (BW) ” Ojcze, uwielbij imię swoje ! Odezwał się więc głos z nieba: I uwielbiłem, i jeszcze uwielbię.
  • Jana 17:6 (BW) „Objawiłem imię twoje ludziom, których mi dałeś ze świata; twoimi byli i mnie ich dałeś, i strzegli słowa twojego. „

 

Zobaczmy jaki komentarz w Talmudzie możemy przeczytać o Jezusie i Imieniu Boga:

Jan Dobraczyński "Jezus Chrystus i jego Apostołowie" 1954 rok. str. 19

Jan Dobraczyński „Jezus Chrystus i jego Apostołowie” 1954 rok. str. 19

Jak widzimy Pan Jezus „wykradł niewypowiedziane imię Jahwe„. Czy gdyby go nie używał Żydzi postawiliby mu taki zarzut?

Warto w tym miejscu nadmienić, że w Piśmie Świętym Bóg bywa określany różnymi określeniami i tytułami takimi jak:  „Ojciec”, „Pan Wszechwładny”, „Stwórca”, „Wszechmocny”, „Wiekuisty” czy „Najwyższy”.

Nie nie są to jednak, jak próbują co niektórzy insynuować,  Jego imiona a jedynie tytuły. Co ważne, żaden z tych zwrotów nie występuje w Piśmie Świętym tak często  jak Imię JHWH (ten tetragram występuje aż 6828 razy).

Jednym z miejsc gdzie go umieszczono w Biblii jest  Księga Psalmów  83:19 (BT).

„Niechaj poznają Ciebie i wiedzą, że tylko Ty, który sam jeden masz Jahwe na imię, jesteś Najwyższy nad całą ziemią.”

 

Przejdźmy teraz do drugiej części tego wpisu i odpowiedzmy na pytanie:

Jak powinno się wymawiać Imię Boże – Jahwe czy Jehowa?

Naszym zdaniem nie ma to zasadniczego znaczenia. Rozsądny chrześcijanin nie spiera się o to, jak poprawnie w języku polskim wymawiać imię Syna Bożego: Jezus, Jeszua czy może Jehoszua. Jak wiadomo w języku polskim przyjęła się niepoprawna fonetycznie forma Jezus  i nikt nie uważa, że należy to natychmiast zmienić. Wypowiadając Imię Syna Bożego w tej formie wszyscy doskonale wiedza o jaka postać chodzi.

Podobna sytuacja jest  z imieniem Boga Ojca. Obecnie większość biblistów „przychyla się” do formy Jahwe i nie widzimy przeszkód, żeby tej formy używać.

A co powiemy o formie Jehowa używanej przez  Świadków Jehowy?

Ta staropolska wymowa imienia Boga przez stulecia była używana nie tylko przez tłumaczy Pisma Świętego ale również w Polsce przez wielu wielkich poetów takich jak:

 

„Nad niebiosa Twoje skronie,
Gwiazdami Twój wieniec płonie
Jehowie na prawicy”
(Adam Mickiewicz „Na dzień zwiastowania N.P. Maryi”)

„Ludziom małego serca: kornej wiary,
Spokojnej śmierci. — Jehowy oblicze
(Juliusz Słowacki „Beniowski”, pieśń V, w. 461-464 oraz w innych miejscach)

„A wiatr kątami onych zaświśnie w te słowa:
’Nie rzekłem nic… czytajcie! co zmówił Jehowa!’”
(Cyprian Kamil  Norwid „Rzecz o wolności słowa”, XII, w. 162-167)

„Z grobu chmur czarnych powstaje…
Jehowa!… Jehowa!… wróć się!… Cisza; z burzy proga”
(Maria Konopnicka „Mojżesz”)

„Taka ładną śmierć mu dal Jehowa,…
Pan dobrodziej Majzelsa pamięta?”
(Artur Oppman „Berek Jawor”, V, w. 5-8

Takich cytatów z formą Jehowa jest dziesiątki w naszej literaturze. Uważamy, że z uwagi na ten chociażby fakt nie można mieć nic przeciwko używaniu formy „Jehowa”.

Takiej formy używali również „Bracia Polscy w tym Szymon Budny”. Tylko to, że używają tej formy Świadkowie Jehowy nie może być kryterium odrzucenia posługiwania się Imieniem Jehowa. Co ciekawe Nawet kościół katolicki do pewnego czasu używał tej formy i to nawet w Nowym Testamencie! Zainteresowanych odsyłam do artykułu „Imię Boga a Nowy Testament

Jehowa w Nowym Testamencie

Reprint katolickiego wydania książki „Pismo Święte w Obrazach

Z uwagi na powyższe uważamy, że można ze stosownym szacunkiem używać i jednej i drugiej formy tłumaczenia imienia Boga na język polski. Na naszym blogu staramy się używać formy Jahwe.

 

Może zastanawiasz się – jaki związek ma ten temat jeżeli chodzi o Trójcę Świętą?

Otóż, kościoły zaniechały używania Imienia Boga  głównie w związku z tym dogmatem! Częste zwroty „Jahwe Bóg” u czytelników Biblii wywoływały zastanowienie dlaczego tylko jedna z osób rzekomej Trójcy w Starym Testamencie ma swoje osobiste Imię.

Dlaczego Jahwe nazywany jest „Najwyższym”.

Dlaczego Duch Święty nie jest znany z żadnego imienia (Pocieszyciel to nie Imię).

Ciekawe jest również to, że Bóg rzekomo składający się z trzech osób nie posiada wspólnego imienia określającego Go jako CAŁOŚĆ. Słowo Trójca również nie występuje w Słowie Bożym podobnie jak trójjedyny czy współistotny. Czy zatem  twierdzenie, że w Bogu są trzy różne osoby nie prowadzi do wielobóstwa?

Nie ma wątpliwości, że pomijanie Imienia Boga zaciemnia przekaz biblijny. Wprowadzenie przez trynitarzy zamiast JHWH słowa Pan  sugeruje, że:  Bóg Ojciec to „PAN” i Jezus to „PAN” więc twierdzą, że tak właściwie jeden Trójjedyny PAN Bóg. Taka manipulacja imieniem Bożym doprowadza do tego, że w Psalmie 83:19 w wielu przekładach czytamy (BWP):

Niech poznają, że to Ty jesteś, i “Pan” jest Twoje imię, i że Tyś jeden najwyższy ponad całą ziemią.

Jak podoba ci się takie tłumaczenie? Niby nic, ale warto wiedzieć, że „PAN” jest imieniem własnym pogańskiego boga. Proszę zwróć uwagę na Słownik Mitów i Tradycji Kultury Władysława Kopalińskiego:

Imię PAN

Słownik Mitów i Tradycji Kultury z 1987 roku str. 824.

Ot do czego prowadzi nadużywanie w tłumaczeniu biblijnego tekstu. Zamiast Boga JHWH tłumacz zachęca do czczenia mitycznego PANA,  Boga z rogami i uszami kozła.

Oczywiście niektórzy mogą uznać końcowe myśli za „zbyt daleko idące”dlatego posłużymy się jeszcze innym przykładem z Psalmu 110:1-2 (BW):

Psalm Dawidowy. Rzekł Pan Panu memu: Siądź po prawicy mojej, Aż położę nieprzyjaciół twoich jako podnóżek pod nogi twoje! Berło mocy twojej ześle Pan z Syjonu: Panuj wśród nieprzyjaciół swoich!

Psalm ten, jest kolejnym argumentem antytrynitaryzmu. Ten mesjanistyczny Psalm, proroczo zapowiada rolę jaką w zamierzeniu Boga miał do spełnienia Mesjasz.  Mesjasz nie ma władzy „od zawsze” jak musiałoby być, gdyby był drugą osobą Trójcy Świętej!  Bóg JAHWE daje mu berło władzy aby panował wśród swych nieprzyjaciół!

Psalm zwraca również uwagę na rolę Jezusa jako arcykapłana. Czy Bóg może być zarówno Bogiem jak i kapłanem składającym Bogu ofiary? W wersecie 4 czytamy bowiem: „Przysiągł Pan i nie pożałuje: Tyś kapłanem na wieki według porządku Melchizedeka„. Zainteresowanych tematem „Jezusa Mesjasza” jak również „Jezusa Arcykapłana„, odsyłam do wpisów z linków.

My jednak skoncentrujmy się na tym czy zastępowanie imienia Boga Jahwe słowem Pan pomaga w zrozumieniu Pisma Świętego. Co zrozumie czytelnik tego Psalmu czytając słowa „Rzekł Pan Panu”??

Jaki PAN jakiemu PANU? O co chodzi? Takie pytania słusznie mogą zadawać sobie szczere osoby. Jakże prościej zrozumieć ten i podobne jemu teksty z Pisma Świętego gdy czyta się przekłady biblijne gdzie imię Boga występuje wszędzie tam gdzie występowało w najstarszych znanych nam manuskryptach! Zwróćmy uwagę na ten sam fragment z Pisma Świętego  Starego Testamentu Tom VII-2, Księga Psalmów, wyd. K.U.L. z 1990

„Wypowiedź Jahwe dla Pana mojego”

Jak widać poprzez pomijanie imienia Boga Ojca niezależnie od użytej formy Jahwe czy Jehowa, trynitarze nie tylko zacierają biblijne różnice między Bogiem Ojcem a jego Synem lecz wręcz zachęcają do oddawania czci pogańskiemu bożkowi.

Jako antytrynitarianie podpisujemy się pod słowami z Psalmu 20:8 ( KUL):

„Ci w wozach ufają, a tamci w koniach, a my się szczycimy imieniem Jahwe, Boga naszego

Jeżeli możesz, to udostępnij link do naszej strony na Facebooku lub Twitterze

    3 komentarze: Czy i jak wymawiać Imię Boga? – Psalm 83:18

    • Ciekawostką w temacie wymawiania imienia Boga w języku polskim jest to jakiej formy wymowy imienia Boga używał w swych pierwszych utworach literackich (np. „Hiob” oraz „Jeremiasz”) Karol Wojtyła, późniejszy papież Kościoła Katolickiego – Jan Paweł II ? Otóż posługiwał się imieniem Boga w formie : „JEHOWA” !!! Myślę więc, że katolicy, chcący wzorować się na na swym „świętym-papieżu” nie powinni mieć problemu z uznaniem faktu, iż w języku polskim imie Boga w formie „Jehowa” – jest uznane i powszechnie znane!!!

    • Słowo imię ma dwa znaczenia w języku Polskim, Angielskim a szczególnie Hebrajskim i Greckim. Pierwsze to dosłownie Imię a drugie nawet częściej używane to godność, charakter, osoba i stanowisko.

      Dlatego mówiąc „ze względu na Imię prezydenta” nie znaczy to `ze względu na słowo Andrzej` ale znaczy „ze względu na Osobę prezydenta”

      Słowa „Wtedy zaczęto wzywać imienia Pana.” Rdz 4:26 padły przed poznaniem tetragramu więc słowo `Imię` pada w znaczeniu, `osoba`, `godność` podobnie jak w „Ojcze nasz”

      Imię Boga zostało objawione dopiero w 3 rozdziale księgi wyjścia. A w 6 rozdziale wyjścia powiedział: „Wyjścia 6: „Odezwał się Bóg do Mojżesza i rzekł: Jam jest Pan. Objawiłem się Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi jako Bóg Wszechmocny, lecz imienia mojego Jahwe im NIE objawiłem.”

      spotkałem się z argumentem ŚJ że Imię znali wszyscy oprócz Arbrahama, Izaaka i Jakuba. Jednak te fragmenty obalają to:

      „Abraham zaś zasadził w Beer-Szebie drzewo tamaryszkowe. Tam też wzywał imienia Pana, Boga Wiekuistego.”

      „Abram zbudował tam ołtarz dla Pana, który mu się ukazał…Tam również zbudował ołtarz dla Pana i wzywał imienia Jego .”

      „Izaak zbudował więc tam ołtarz i wzywał imienia Pana. Rozbił też tam swój namiot, a słudzy Izaaka wykopali tam studnię.”

      Tak samo jest w „Ojcze nasz” a nie „Jehowo nasz”. Wyjaśniają że słowo „Imię” jest użyte w kontekście Osoby.

      Co do tetragramu. Nie powinno wymawiać się litery „H”.

      • Trudno mi się odnieść do tego wpisu gdyż nie bardzo rozumiem czego od dotyczy, ściślej mówiąc którego fragmentu naszego wpisu?
        Napisał Pan „potkałem się z argumentem ŚJ że Imię znali wszyscy oprócz Arbrahama, Izaaka i Jakuba” – W oficjalnych naukach ŚJ nie znalazłem takiej nauki- proszę przy takich wpisać podawać źródło cytatu.

    Dodaj komentarz

    Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

    Zapraszamy na stronę:
    Nowe posty