Co Pismo Święte mówi oTrójcy Świętej
Prenumeruj nowe posty

Omówione wersety
Najchętniej czytane:

Czy Mateusza 28:19 to dowód na istnienie Trójcy?

W Ewangelii Mateusza 28:19 czytamy wg. Biblii Tysiąclecia:

        „Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”

Zwolennicy dogmatu o Trójcy czyli trynitarianie powołują się na ten tekst, jako na dowód istnienia Boga w trzech osobach. Główne ich argumenty to:

  1. Wymienienie Ojca, Syna i Ducha Świętego w jednym wersecie ma świadczyć o objawieniu się Boga w Trójcy.
  2. Zwrot „w imię Ducha Świętego” ma udowadniać osobowość Ducha Świętego z uwagi właśnie na użycie tu wyrażenia „w imię”.

Zbadajmy zatem te trynitarne „ argumenty „ w oparciu o Pismo Święte

Mówiąc kolokwialnie  argument oparty na „ wyliczance” i „ wspólnym występowaniu w danym fragmencie trzech definicyjnych elementów Trójcy Świętej”, tak  naprawdę  NICZEGO  NIE DOWODZI, czy też nie udowadnia!

Definicja trynitarnego dogmatu podkreśla „ równość co do mocy i współwieczności” a z tego tekstu  bynajmniej to nie wynika.

Dlaczego tak uważamy? Zobacz dla przykładu Dzieje Apostolskie 3:13. Czy wymienieni tu w jednym wersecie : Abraham, Izaak i Jakub są sobie równi co do mocy i współwieczności? Czy to, że w wielu wersetach biblijnych te trzy osoby występują razem upoważnia nas do wyciągnięcia wniosku, że tworzą coś innego niż trzy odrębne osoby?

A co wynika z 1 Jana 5-8? Czy fakt istnienia „trzech świadków”: Ducha, wody i krwi … zgodnie poświadczających to, iż Jezus Chrystus jest Synem Bożym i Mesjaszem- to dowód na „ równość co do mocy i współodwieczność „  Ducha, wody i krwi …? Co ciekawe postawienie w roli „ świadka” – krwi i wody ….nie dowodzi ich osobowości!  Również to, że poświadczają nie dowidzi ich osobowych bytów.

Wręcz przeciwnie, dowodzi to też faktu często występującej w Biblii personifikacji (przypisania osobowych cech i działań w odniesieniu do np. krwi czy wody, które na pewno nie są osobami).

Jakie imię

Trynitarze zapominają, że wykonać coś „w czyimś imieniu” może znaczyć tyle co zwrot „w imię czego mam to zrobić” bądź „w imię naszej wspólnej przyjaźni cię proszę”. Czy mówiąc dla przykładu – ” w imieniu prawa cię aresztuję” – udowadniamy istnienie jakiejś osoby o imieniu: „ prawo” , czy też podkreślimy fakt działania w autorytecie, na mocy obowiązującego prawa?

Pismo święte podaje przykłady takich zwrotów chociażby w liście do Filemona werset 9 (KUL)

„to jednak raczej proszę w imię miłości, skoro właśnie jestem taki. Jako stary Paweł, a teraz jeszcze więzień Chrystusa Jezusa – „

Nikt zapewne nie uważa, że miłość w tym wersecie jest osobą.

Podobnie wyrażał się Pan Jezus chociażby w Jana 5:43 (BW) gdzie czytamy :

„Ja przyszedłem w imieniu Ojca mego, a wy mnie nie przyjmujecie; jeśli kto inny przyjdzie we własnym imieniu, tego przyjmiecie”

Podobnie czytamy w 2 do Tesaloniczan 3:6 (BW)

„Nakazujemy wam, bracia, w imieniu Pana Jezusa Chrystusa, abyście stronili od każdego brata, który żyje nieporządnie, a nie według nauki, którą otrzymaliście od nas. „

Poza tym w wersecie z Mateusza 28:19 nie czytamy „w imię Ojca i w imię Syna, i w imię Ducha Świętego” ale w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”.

Jeżeli przyjmiemy, że zwrot „w imię” dotyczy konkretnego imienia danej osoby to rodzi się pytanie  jakie imię ma Duch Święty? Jak możemy chrzcić w imię Ducha, … nie znając tego imienia?

Pismo Święte podaje imię Ojca – JAHWE, imię Syna – JEZUS, ale nigdzie nie spotykamy imienia rzekomej osoby Ducha Świętego. Czy to nie byłoby dziwne, że jeden Bóg zakładając istnienie Trójcy objawia setki razy dwa imiona czyli Ojca i Syna, a ani razu nie objawia imienia Ducha Świętego?

Wyjaśnić tu warto, że  określenia „ pocieszyciel” itp. zwroty , nie stanowią  imienia własnego Boga chociaż zwolennicy Trójcy próbują taką opinię forsować. Jest to tylko określenie podobnie jak  „stwórca” czy „dobry pasterz”.

Warto zobacz co na temat imienia podaje słownik Biblii Tysiąclecia. Pod hasłem „imię”, cytuje fragment: ” to co w czasach  starożytnych  nie posiadało imienia …. nie  istniało….”  (oczywiście jako osoba).

Czy z kontekstu  Mateusza 28:19 wynika, że Pan Jezus chciał objawić uczniom Boga w trzech osobach?

Nie. Pan Jezus nie mówi do uczniów, że objawi im teraz naturę Boga, nie mówi że objawi im Boga w trzech osobach, ale nawołuje do wyruszenia w świat by nauczać oraz udzielać chrztu.  To jest główne przesłanie wynikające z tego fragmentu. Poświadcza to końcowy 20 werset „Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata”  (Mateusza 28:20 BT).  Kontekst wyraźnie wskazuje, że Jezus nie porusza tu istoty Boga ale zleca uczniom pewne zadanie do wykonania.

Jak zatem należy rozumieć zwrot „w imię„. Zobaczmy co mówi na ten temat Słowo Boże w innych wersetach. Dla przykładu przeczytajmy Jana 10:25 (BW)

Odpowiedział im Jezus: Powiedziałem wam, a nie wierzycie; dzieła, które ja wykonuję w imieniu Ojca mojego, świadczą o mnie; ” 

Czy chodzi tutaj o imię osobiste Boga czy raczej o to, że Jezus występował w imieniu swojego Ojca? Niech każdy sam sobie na to pytanie odpowie.

 

Czy końcówka z Mateusza 28:19 to formuła chrzcielna czy trynitarna

Jak widać nie można wykorzystywać omawianego fragmentu jako dowodu na  istnienie Trójcy Świętej, czy też wbrew faktom nazywać pewne zwroty „formułą trynitarną”.

Jak powiedzieliśmy powyżej, z kontekstu absolutnie nie wynika jakoby ten fragment dotyczył objaśniania uczniom troistej natury Boga.

Czy nie dziwi Cię to, że tak ważny fragment pojawia się tylko raz w czterech ewangeliach? Co ważne i ciekawe w Dziejach Apostolskich takiej formuły się również nie stosuje, gdyż chrztu udzielano po nawróceniu się w imię Jezusa co przyznano nawet w przypisie do Mateusza 28:19 w Biblii Jerozolimskiej z 2006 roku.  (strona 1403)

 

Biblia Jerozolimska

Przypis do Mateusza 28:19

Zwróćmy uwagę na zadnie – Wiadomo, że Dz mówią o udzielaniu chrztu „w imię Jezusa . Czy nie dziwi cie to, że NIGDZIE w Piśmie Świętym NIKOMU nie udzielono chrztu posługując się ta formułą nakazaną przez Chrystusa? Jeżeli Jezus przed wniebowstąpieniem, nakazał chrzcić wszystkie narody w “Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego”, to dlaczego apostołowie i uczniowie się do tego nakazu nie stosowali?  Zwróćmy uwagę na Dzieje Apostolskie 2:38 (BW):

A Piotr do nich: Upamiętajcie się i niechaj się każdy z was da ochrzcić w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych, a otrzymacie dar Ducha Świętego.

Dlaczego tuż po wniebowstąpieniu Pana Jezusa Piotr mający zapewne Jego słowa z Mateusza 28:19 nie powiedział w dniu pięćdziesiątnicy „niechaj się każdy z was da ochrzcić w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego„?  Podczas wizyty u Korneliusza Piotr również nie nakazał chrztu w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego.  W Dziejach Apostolskich 10:47,48 (BW) Piotr „rozkazał ich ochrzcić w imię Jezusa Chrystusa. …” (zobacz również Dzieje 8:12 oraz Dzieje 19:5)
Czyżby formuła chrzcielna z Mateusza 28:19, była apostołom  nieznana?

W książce Komentarz Żydowski do Nowego Testamentu, David Sytern, Vocatio 2005r. w komentarzu do Mateusza 28:19 napisano:

Komentarz do Ewangelii Mateusza 28:19

Komentarz do Mateusza 28:19 strona 129, przypisy

Nie chcemy kwestionować autentyczności tego fragmentu ale zastanawiające jest, że Euzebiusz w wielu swoich pismach cytuje ten tekst, bez tzw. formuły chrzcielnej i kilkakrotnie pomija końcową część wersetu 19. Poniżej cytat z „Historia Kościoła” III, 5,2.

„Inni wreszcie apostołowie, narażeni na tysiączne zasadzki na swe życie, opuścili ziemię żydowską i wyruszyli na opowiadanie i nauczanie do wszystkich narodów, pełni mocy Chrystusa, który rzekł do nich: ‘Idźcie i nauczajcie wszystkie narody w Imię Moje’”

Wynika stąd wniosek, że Euzebiusz, nie znał nakazu chrztu w imię „Ojca, Syna i Ducha Świętego” ale w imię Jezusa. Tekst Euzebiusza znakomicie współbrzmi  z innymi tekstami dotyczącymi chrztu, w których (tak ważna przecież formuła) NIGDZIE już się nie pojawia (zobacz Marka 16:15-18).

Niektórzy powołują się by potwierdzić autentyczność tej końcówki z Mat. 28:19 na Didache 7, 1-3 (Didache cytuje fragment z Mat. 28:19). Taka argumentacja jest jednak nie do przyjęcia gdyż jedyny rękopis „Didache” pochodzi dopiero z XI wieku, więc nie ma możliwości potwierdzenia czystości tekstu.

Ciekawe jest również to, że  Atanazy, Ojciec Kościoła, z IV wieku, wielki zwolennik Trójcy, który  próbował dowodzić z Pisma Świętego jej istnienie,  nie powołał się na tekst z Mateusza 28:19! Dlaczego Atanazy nie wykorzystuje tego  fragmentu w swojej argumentacji, fragmentu który jest dzisiaj koronnym argumentem dla większości teologów?

Warto też wspomnieć, że niektóre przekłady greckie Ewangelii Mateusza, które pochodzące sprzed IV wieku nie posiadają dwóch ostatnich rozdziałów, w tym rozdziału 28.  Możemy tu wspomnieć o tekście synaicko-syryjskim, który nie posiada tego zakończenia, a który kończy się na Mt 28:6. Podobnie brak jest fragmentu od Mt 28:15 aż do Mk 1:17 w greckim kodeksie „C” (Efrema).

Na zakończenie cytat z Euzebiusza (Demonstratio Evangelica col. 240, str 136)

„Ponieważ On nie nakazał im „czynić uczniami wszystkie narody” ot tak po prostu, bez uprawomocnienia i kwalifikacji, ale z istotnym dodatkiem „w Jego imię” … Jest zatem rzeczą słuszną, że Jezus podkreślił moc ukrytą w Jego imieniu, ale zakrytą dla wielu, i  dlatego powiada do apostołów „Idźcie, czyńcie uczniami wszystkie narody w imię moje„”.

Czyżby zatem fragment z Mateusza 28:19 istotnie był poddany około IV wieku, po soborze w Nicei w 325 roku obróbce redakcyjnej w celu udokumentowania koncepcji Trójcy? Możliwe, że historycy i bibliści w przyszłości rozwikłają i tą zagadkę.

 

Jeżeli możesz, to udostępnij link do naszej strony na Facebooku lub Twitterze

    5 komentarze: W Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego – Mateusza 28:19

    • To jeśli Duch Św. nie jest osobą, to jak wytłumaczyć teksty biblijne mówiące np., że można go okłamać Dz.AP 5:3-4, czy zasmucić Ef 4:30 ?
      Niby to miałam poukładane, ale chyba potrzebuję pomocy, bo pewne pytania wciąż się pojawiają. Jeśli nie osobą, to czym jest Duch?
      Z Ks. Rodz. ”a Duch Boży unosił się ponad wodami”. Unosiło się co? Czy nie narzuca się myśl, że TO co sie unosiło było świadome i inteligentne. Może to jakiś przejaw Boga? Jego …Życie i mądrość?
      Czego ja nie rozumiem? I co dokładnie znaczą słowa z Hebr 1:2 że ” …przez którego także wszechświat stworzył.”? Czy to znaczy, że gdyby nie było Jezusa, to nie byłoby stworzenia?

      • Na pierwsze Pani pytanie odpowiedź jest w artykule „Dowody na osobowość Ducha Świętego” oraz „Nie zasmucajcie Ducha Świętego”.

        Z faktu, że Duch Boży unosił się nad wodami nie można wyciągać wniosku, że jest osobą, tak samo jak z Wyjścia 19:18 tego, że dym jest osobą – „A góra Synaj cała dymiła, gdyż Pan zstąpił na nią w ogniu. Jej dym unosił się jak dym z pieca, a cała góra trzęsła się bardzo”. Raczej byłoby to infantylne, że Stwórca materii nad nią unosi się (fruwa). Bóg dokonuje dzieła stwórczego swoją mocą a nie fizycznie fruwając pomiędzy stworzonym przez siebie przestworzem.

        Co do ostatniego pytania to wyjaśniamy je we wpisie „Jezus ma początek„, oraz „Czy Jezus jest Stwórcą„.

        Pyta Pani „Czy to znaczy, że gdyby nie było Jezusa, to nie byłoby stworzenia?”. Odpowiedzi na to pytanie nie ma w Piśmie. Bóg powziął plan stworzenia z udziałem Pana Jezusa i chyba nie ma co gdybać co by było gdyby było :-). Jezus jest Tym, którym Pan Bóg posłużył się stwarzając materialny świat.

    • Witam,
      Sladow tego wersetu prawdopodobnie trzeba szukac u Hieronima ze Strydonu. To on tlumaczyl Biblie z hebrajskiego i greckiego na lacine. Z tego powstala Vulgata.
      Tamplierzy widzieli o starych tekstach, o rekopisach w ktorych sie nie wspomina o zadnej Trojcy, dlatego byli tepieni i oskrzani o herezje, dlatego ich niszczono.
      W bibiliotece Watykanu sa takie rekopisy ale sa niedostepne, nu bo i jak by mogly byc dostepne? Co by sie dzialo wtedy z kosciolem Rzymskim gdyby sie ujawnilo ze tego o czym naucza przez wieki – nie istnieje!

      • Nawet jeśli uznamy brzmienie tekstu z Mateusza 28,19 jako autentyczny przekaz biblijny to przecież nie jest to wcale potwierdzenie „atanazjańskiego wyznania wiary”! Jest to forma „wyliczeniowa”, nie precyzująca rzekomego wchodzenia w skład Trój-jedynego Boga oraz rzekomej równosci i współodwieczności! To tak jakby twierdzić, że wymieniani często w Biblii razem : Abraham, Izaak i Jakub – muszą tworzyć Trój-jedynego przodka Izraelitów składającego się z trzech równych sobie co do mocy i współodwiecznosci osób. Prawda, że to odkrywcze twierdzenie i ma przecież „uzasadnienie” w Biblii… 😉

        • Można mówić raczej o formule chrzcielnej jeżeli już niż trynitarnej. Kontekst nie wskazuje, że Jezus poruszał temat istoty Boga ale chrztu.

    Dodaj komentarz

    Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

    Zapraszamy na stronę:
    Nowe posty