Co Pismo Święte mówi oTrójcy Świętej
Prenumeruj nowe posty

Omawiane wersety
Najchętniej czytane:

W 1 Koryntian 2:10 wg. Biblii Tysiąclecia czytamy:

„Nam zaś objawił to Bóg przez Ducha. Duch przenika wszystko, nawet głębokości Boga samego.

Czy myśli z 1 Koryntian 2:10 są „dowodem” na Trójcę lub „osobowość Ducha Świętego”?

Trynitarze niekiedy chcą wykorzystać ten werset jako swój „mocny” argument w dowodzeniu domniemanej „osobowości” Ducha Świętego. Argumentuję, że jeżeli Duch wszystko przenika, nawet głębokość Boga to musi być osobą.
Jednakże czytając te biblijne myśli zgodnie z kontekstem i analizując sens tej wypowiedzi bez trudu zorientujemy się, że taka argumentacja rozmija się z objawioną przez Boga prawdą!
Zacznijmy od tego, dlaczego w żadnym wypadku omawiany tekst nie może być trynitarnym  argumentem gdyż:

  1. Fragment nic nie mówi o trzech osobach ani o wzajemnych relacjach pomiędzy nimi (np. nigdzie nie znajdziemy wersetu, w którym Duch przenika czy bada Syna Bożego albo, że ktoś bada Ducha Bożego)!
  2. Zakładając Trójcę musielibyśmy przyjąć absurdalny wniosek, że trzecia osoba Boga zna pierwszą z osób lepiej niż On sam?- A wręcz przenika przez nią.  Omawiany tekst nie mówi więc o Duchu jako odrębnej od Boga  osobie ale o Duchu, który jest w Bogu- Duchu Bożym.
  3. Zakładając Trójce powinniśmy czytać  Duch Bóg a nie Duch Boży, czyli należący do Boga. Takie określenie nie świadczy o równości i wskazuje, że Duch Boży jak również Duch człowieka (wers.11) nie są odrębnymi osobami.
  4. O czym świadczy szerszy kontekst? – W Starym Testamencie wielokrotnie pojawia się zwrot Duch Boży, ale żaden Izraelita nie uważał go za odrębną osobę ( zob Liczb 24:2 „Gdy więc podniósł oczy i zobaczył Izraela rozłożonego obozem według swoich pokoleń, ogarnął go Duch Boży„).
  5. Najbliższy kontekst tego wersetu nie tylko nie poświadcza wysnuwanych przez trynitarzy wniosków ale wręcz zaprzecza osobowości Ducha Świętego.

Rozważania proponuję rozpocząć od kontekstu najbliższego czyli wersetu 11 z 1 Koryntian 2 rozdziału (BT):

„Kto zaś z ludzi zna to, co ludzkie, jeżeli nie duch, który jest w człowieku? Podobnie i tego, co Boskie, nie zna nikt, tylko Duch Boży

Duch przenikający, badający Boga …  przyrównany jest do „ducha człowieka, który w nim jest”. Wyraźnie widzimy, że nie może chodzić tu o odrębne osoby gdyż „duch człowieka” z 11 wersetu nie jest odrębną osobą przebywającą w nas.
Bo czyż nasze „nastawienie umysłu i uczuć, wnętrze” nasz duch– ma być liczone jako ktoś od nas różny? Czy stanowimy jedną istotę „w dwóch osobach – równych co do mocy”? (zob. Przysłów 18:14 „Duch ludzki zniesie chorobę, lecz złamanego ducha któż dźwignie” i zastanów się kim lub czym jest duch ludzki?).
Zobaczmy  kolejny werset 12 również z (BT)

Otóż myśmy nie otrzymali ducha świata, lecz Ducha, który jest z Boga, dla poznania darów Bożych

Duchowi Świętemu przeciwstawiono „ ducha świata” (przypominam, że w greckich rękopisach nie było dużych czy też małych liter a apostoł dokonuje świadomego porównania „ducha od Boga” i „ducha od świata”).

Widząc tu np. podobieństwo działania „duchów”:  ku dobremu lub ku złemu, zadajmy pytania: Czy duch świata jest realną odrębną osobą, którą posługuje się diabeł? Jak działa duch świata?
Analogia działania : ducha od Boga i ducha od świata, ukazana w tym fragmencie Biblii – wyraźnie zaprzeczają twierdzeniom trynitarian, o „osobowym Duchu Świętym, wchodzącym w skład Trójcy”!!!
Gdyby Duch Święty stanowił” odrębną Boską osobę wchodzącą w skład Trój-jedynego Boga” to takie biblijne (spisane pod wpływem Ducha Świętego, zobacz 2 Piotra 2:21, 2 Tymoteusza 3:16) porównania nie miałyby sensu!!! Wręcz wprowadzałoby w błąd czytelnika!

 

Fakt, iż takimi porównaniami pod natchnieniem Ducha Świętego posłużył się apostoł Paweł (znalazły się one w Słowie Bożym) wyraźnie dowodzi, że nie traktował on Ducha Świętego jako trzeciej osoby Trój-jedynego Boga!
Omawiając temat „Ducha Świętego”, warto dodać jeszcze, że Biblia używa greckie słowo w rodzaju nijakim, „pneuma” oznaczającego Ducha Świętego, co pociąga za sobą zastosowanie zaimka rodzaju „nijakiego” – „ono”. Większość zwolenników dogmatu o Trójcy  (w tym tłumaczy Biblii na języki narodowe), przemilcza ten niewygodny dla trynitarzy fakt! Łatwo to jednak możesz sprawdzić choćby w przekładach interlinearnych Nowego Testamentu.
Biblijne zwroty „wylać”, „napełnić” (np. Dzieje Ap. 2:17, Łukasza 1:15) używane wielokrotnie w stosunku do Ducha Świętego też uwypuklają  „nieosobowy charakter”  Ducha Świętego!
Dla mających co do tego jeszcze  jakieś wątpliwości podam inny tego typu biblijny zwrot – „ zadatek Ducha Świętego”.  W  2 liście do Koryntian 1:22 (BW) czytamy:

Który też wycisnął na nas pieczęć i dał zadatek Ducha do serc naszych

Z kontekstu wersetu 21 „namaścił” – wyraźnie wynika, iż chodzi o Ducha Świętego.  Czy można dać komuś „ZADATEK  Z  TRZECIEJ OSOBY BOGA”?!

Czyż w związku z przedstawionymi tu faktami potrzeba czegoś więcej aby dostrzec fundamentalną  różnicę w opisach OSÓB: Boga Ojca czy Syna Bożego w porównaniu z opisami Ducha Świętego?
Osoby, które zaniepokojone są kilkoma „osobowymi” zapisami w stosunku do Ducha Świętego, które możemy znaleźć w Biblii – zapraszamy do przeanalizowania komentarza na blogu „ Osobowość Ducha Świętego”.

Podsumowując czytając biblijny fragment z 1 Koryntian 2:10 w zgodzie z kontekstem, dostrzegamy wiele argumentów negujących naukę o Trójcy Świętej czy też „osobowości Ducha Świętego”!

Jeżeli możesz, to udostępnij link do naszej strony na Facebooku lub Twitterze

    Dodaj komentarz

    Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

    Zapraszamy na stronę:
    Nowe posty